Χειμώνας

Σήμερα περπάτησα στην βροχή. Μετά από χρόνια! Ήμουνα αναγκασμένη γιατί το αυτοκίνητό μου ήταν στο γκαράζ και έπρεπε να περπατήσω για να το πάρω. Μια απαλή βροχούλα που έδινε μια υφή στον αέρα που ανέπνεα και έφερε στο νου αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων.


Τότε που πηγαίναμε με την αδελφή μου στο δημοτικό σχολείο και οι γονείς μας δεν είχαν αυτοκίνητο για να μας πάρουν. Περπατούσαμε μες τη βροχή, χωρίς ομπρέλα. Τρέχαμε όσο μπορούσαμε να μην βραχούμε, όμως δεν γινόταν, βρεχόμασταν. Σαν επιστρέφαμε από το σχολείο, έπρεπε να περάσουμε μέσα από ένα χωράφι με σπαρτά. Υπήρχε ένα μονοπάτι λασπωμένο και εμείς γελούσαμε γιατί τα παπούτσια μας γέμιζαν λάσπες και λέγαμε ότι ήταν τα τακούνια μας. Τόσο πολύ φορτώνονταν τα παπούτσια από τις λάσπες, που ψήλωναν μερικούς πόντους!


Σαν φτάναμε στο σπίτι η μητέρα μας μας περίμενε με νερό ζεστό για να βάλουμε τα πόδια μας να ζεσταθούν και σε μια κατσαρόλα έβραζε νερό με φύλλα ευκαλύπτου ( που περπατούσε σχεδόν μισό χιλιόμετρο να τα φέρει) για να αναπνεύσουμε και να μην αρρωστήσουμε!


Σαν ζεσταινόμασταν τραγουδούσαμε ένα παιδικό τραγουδάκι, χορεύοντας στο διάδρομο:


Βρέχει, χιονίζει, τα μάρμαρα ποτίζει
Ο γάτος μαγειρεύει και ο ποντικός χορεύει…


Τρυφερές στιγμές θαλπωρής και αγάπης, μιας εποχής που πέρασε, όμως άφησε τις μνήμες της, μνήμες του χειμώνα, της βροχής και της μυρωδιάς του ευκαλύπτου στην μικρή μας κουζίνα ….



rsz_cosmosmaria (002).png



Μηνύματα | 19/01/2021.


Σχόλια

Χειμώνας

monica.andreou5
monica.andreou5

Πολύ όμορφο... Ναι, αυτή η γλυκειά ανάμνηση έρχεται και σε μένα συχνά στο νου...

marostylianou427
marostylianou427

Μαρία μου τι ωραία έκπληξη, να έχουμε ανάρτησή σου κ μεσοβδόμαδα! Πόσο μάλλον όταν μας ξυπνάς παλιές καλές εποχές, που τόσο νοσταλγούμε... " Ποιητική αδεία " θέλω να δώσω τη συνέχεια στο τραγουδάκι που αναφέρεις, έτσι όπως το είχαμε διασκευάσει τότε με την αδελφή μου: ... και η μύγα καταγγέλλει στον δάσκαλον τον ψεύτην! Προφανώς θα αναφερόμαστε σε κάποιο δάσκαλο που δεν συμπαθούσαμε!!!

marostylianou427
marostylianou427

Μαρία μου τι ωραία έκπληξη, να έχουμε ανάρτησή σου κ μεσοβδόμαδα! Πόσο μάλλον όταν μας ξυπνάς παλιές καλές εποχές, που τόσο νοσταλγούμε... " Ποιητική αδεία " θέλω να δώσω τη συνέχεια στο τραγουδάκι που αναφέρεις, έτσι όπως το είχαμε διασκευάσει τότε με την αδελφή μου: ... και η μύγα καταγγέλλει στον δάσκαλον τον ψεύτην! Προφανώς θα αναφερόμαστε σε κάποιο δάσκαλο που δεν συμπαθούσαμε!!!

maria.atalanti14
maria.atalanti14

Ήταν αυθόρμητη η γραφή του κειμένου, για αυτό ήρθε απρόσμενα. Όσον αφορά την συνέχεια του ποιήματος Μάρω μου, αυτό λέγαμε και 'μεις αλλά δεν το συνέχισα μέχρι το τέλος. Φαίνεται ότι είμαστε της ίδιας εποχής!

hello35
hello35

So well written.

1-5 of 5

Απάντηση σε αυτήν τη συζήτηση

Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε απαντήσεις και σχόλια. Πρέπει να εγγραφείτε μέσω της κατηγορίας «Λογαριασμός» (πάνω δεξιά)