Ζωή

 

Το πρώτο ποίημα που έγραψα

 

Ζωή

 

Τα πάντα στρόβιλος

Τα πάντα θαμπά, σε ζαλίζουν.

Την πρώτη κιόλας φορά σε ρίχνουν.

Όταν ξανασηκωθείς τρομαγμένος

Και τα κοιτάξεις

Καταλαβαίνεις πως ΄δω μέσα θα ζεις

Και κλαις.

Κλαις, μα όλο προχωρείς.

Όλο και πιο πολύ στριφογυρίζεις.

Σε λίγο γίνεσαι και συ ένα ηλεκτρόνιο τρελό

Που κυνηγά την τροχιά του.

Γίνεσαι ένα ηλεκτρόνιο που δεν θα σταματήσει

Να τρέχει ποτέ!

Τρέχεις για να φθάσεις το άφθαστο

Και να σταματήσεις το ασταμάτητο.

Τρέχεις γιατί δεν ξέρεις να περπατάς.

 

  

 

 

rsz_cosmosmaria.png

Ποιήματα | 09/09/2020.


Σχόλια

Ζωή

- of 0

Απάντηση σε αυτήν τη συζήτηση

Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε απαντήσεις και σχόλια. Πρέπει να εγγραφείτε μέσω της κατηγορίας «Λογαριασμός» (πάνω δεξιά)