Το δακτυλίδι

Η μικρή πριγκίπισσα ήξερε πως θα πεθάνει.

Ήταν άνοιξη στο τόπο της.

Η θάλασσα ήταν γλαυκή

και τα αγριολούλουδα ιρίδιζαν μέσα στο κάμπο.

Η ώρα του θανάτου είχε φθάσει.

Η μικρή πριγκίπισσα δεν τρόμαζε τον θάνατο.

Η μικρή πριγκίπισσα τρόμαζε την γύμνια της.

Το ζαφειρένιο δακτυλίδι το ‘χε χάσει.

Το Μεγάλο Πνεύμα δεν θ’ αναγνώριζε

την πριγκίπισσα Έφθα.

Και η Έφθα θα πλανιόταν χαμένη στο άπειρο.

Ένα αστέρι χωρίς προορισμό.

Ένα αστέρι χωρίς ταυτότητα.

Ένα αστέρι χωρίς ΠΑΤΕΡΑ.


Ο θάνατος χώρισε το σώμα της ΄Εφθας

απ’ τη ψυχή.

Και η Έφθα εκσφενδονίστηκε

μέσα σ’ ένα νεφέλωμα φωτός

ποθώντας σύψυχη το δακτυλίδι της…..


Ο πόθος της Έφθας

βάρυνε το σύμπαν

και το νεφέλωμα

γονάτισε στη γη.

Ένα μωρό γεννήθηκε

στη μάντρα με τα πρόβατα

και το μωρό

είχε τη ψυχή της Έφθας.


Η Έφθα έγινε βοσκοπούλα.

Και η Έφθα αγάπησε τους βοσκούς.

Η Έφθα η πριγκίπισσα

αγάπησε τον ταπεινό κόσμο

των βοσκών.

Η Έφθα η πριγκίπισσα

κυλίστηκε στο χορτάρι

ξεπάγιασε τον χειμώνα στο κρύο

κάηκε το καλοκαίρι απ’ την κάψα.

Αγάπησε τα πρόβατα,

αγάπησε τη θάλασσα.


Ο πόθος έχει βαρύτητα.

Ο πόθος είναι πυξίδα.

Ο πόθος μαγνητίζει μέσα στον αιθέρα

τα σώματα

και τα οδηγεί τυφλωμένα.


Ο πόθος της Έφθας

την οδήγησε

στα χαλάσματα του παρελθόντος.

Με τα νύχια και τα ανθρώπινα μέλη της

έψαξε η Έφθα

τους λίθινους λόφους

και καθώς οι πέτρες κυλούσαν

και τα χέρια της μάτωσαν

το δακτυλίδι φάνηκε

να την περιμένει μες τους αιώνες.


Το χρυσό νεφέλωμα

ξεχώρισε απ’ τη πλάτη της γης

και η ψυχή της Έφθας

χώρισε απ’ το σώμα της.

Το ζαφειρένιο δακτυλίδι

τα φώτισε με το γλαυκό φως τους

και αναλήφθηκε στο άπειρο.


Το Μεγάλο Πνεύμα

αναγνώρισε τη ψυχή της Έφθας

απ’ το σπάνιο φωτισμό της.

Την έταξε να λάμπει

στο στερέωμα

πλήρωση του πόθου της

και της Αγάπης του.



12 Απριλίου 2000



rsz_cosmosmaria (002).png

Ποιήματα | 28/09/2020.


Σχόλια

Το δακτυλίδι

Voula.Constantinou11
Voula.Constantinou11

Μαρία μου μπράβο. Αυτό είναι χάρισμα Θεού!! Σε χαιρετώ.

maria.atalanti14
maria.atalanti14

Ευχαριστώ Βούλα μου ! Είχα κάποιες αμφιβολίες για αυτό το ποίημα κατά πόσο θα ήταν κατανοητό, όμως φαίνεται ότι σας αρέσει. Χαίρομαι πραγματικά. Φαίνεται ότι τα αληθινά λόγια μιλούν σε όλες τις ευαίσθητες καρδιές.

monica.andreou5
monica.andreou5

Πολύ όμορφο κ ποιητικό.

maria.atalanti14
maria.atalanti14

Ευχαριστώ πολύ!!

1-4 of 4

Απάντηση σε αυτήν τη συζήτηση

Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε απαντήσεις και σχόλια. Πρέπει να εγγραφείτε μέσω της κατηγορίας «Λογαριασμός» (πάνω δεξιά)