Το δάσος

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 22/08/2021

Back to Blog

 

Έμειναν στη μνήμη, εκείνα τα πεύκα.

Πανύψηλα, έκρυβαν τον ήλιο και περιέβαλαν με ασφάλεια την ψυχή μας.

Ήμασταν τότε παιδιά.

Με το θρόισμα των φύλλων ψυχανεμιζόμασταν

και ψάχναμε τις Δρυάδες ανάμεσα στις σκιές τους.

 

Οσμιζόμουν τα πεύκα

Οσμιζόμουν τη μυρωδιά του δάσους.

Οσμιζόμουν το μυστήριο

και το αρχέγονο αίσθημα της ύπαρξης

που ξεκινούσε από τη γη κι ανέβαινε στο άπειρο.

 

Με τα παιδικά χεράκια μας

απομακρύναμε  τις πευκοβελόνες,

καθαρίζαμε το χώρο που φτιάχναμε  το σπίτι μας,

καθαρίζαμε τις ανησυχίες που ελλόχευαν

στη μικρή παιδική ψυχή μας.

 

Και τότε κατέβαιναν όλες οι νύμφες,

Δρυάδες, Ναϊάδες, Ορειάδες*

χόρευαν, τα πέπλα τους κυμάτιζαν λευκά,

ψιθύριζαν ιστορίες και παραμύθια.

Το δάσος γινόταν μαγεμένο.

 

Δεν είχε όρια, δεν είχε σύνορα

Απλωνόταν στο σύμπαν

Ήταν μεγάλο, ήταν τεράστιο

Γέμιζε την παιδική καρδιά μου με πληρότητα.

Δε διψούσα πια.

 

Θυμάμαι το δάσος.

Με έμαθε να στοχεύω ψηλά

Να κοιτάζω το άπειρο

Να μη συμβιβάζομαι

Να ονειρεύομαι.

 

Εκεί, κάτω από τις παλλόμενες σκιές των δένδρων

βρήκαμε το νόημα και την ευτυχία της ύπαρξης.

 

*Νύμφες των δασών και της φύσης γενικότερα κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία. Οι Δρυάδες ήταν νύμφες των δένδρων, Οι Ναϊάδες ήταν νύμφες των ποταμών, των πηγών και γενικότερα των νερών,  οι Ορειάδες ήταν νύμφες των βουνών.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τις νύμφες ακολουθώντας τον σύνδεσμο

 

10 responses to “Το δάσος”

  1. Artemis Andreou says:

    🌳🌲🌿🍃

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ πολύ!Είναι γλυκιές αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων

  2. MONIKA ANDREOU says:

    🧚‍♂️🧚‍♀️🧚

  3. Μάρω Στυλιανού says:

    Τι ωραίο ταξίδι Μαρία μου! Αγνέςπαιδικές ψυχές και μνήμες που σημάδεψαν τις ζωές μας και συνεχίζουν να μας συνοδεύουν. Σε ευχαριστώ πολύ🌲🌲🌲🚶‍♀️🚶‍♀️🚶‍♀️🌳🌳🌳

  4. Maria Atalanti says:

    Χαίρομαι που σου άρεσε Μάρω μου! Εγώ σε ευχαριστώ

  5. Veronica Nicolaou says:

    πολύ όμορφο Μαρία μου! xxxxx

  6. Georgia Gouti says:

    Πολύ όμορφη περιγραφή της εικόνας του που χάσαμε. Ταξίδεψα διαβάζοντας το

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ Γεωργία μου. Το δάσος είναι ζωή και αυτό που χάθηκε θα ξαναδημιουργηθεί και πάλι. Εμείς οι άνθρωποι πρέπει να γίνουμε περισσότερο ευαίσθητοι και λιγότερο εγωκεντρικοί.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *