Ο Σωκράτης στη χώρα των Αριθμών (2)

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 19/01/2024

Back to Blog

Δεύτερο μέρος

Μόλις έμειναν μόνοι τους, άρχισαν να παρατηρούν γύρω τους προσπαθώντας να καταλάβουν το περιβάλλον και τον χώρο στον οποίο βρίσκονταν. Παντού γυάλινοι τοίχοι, δεν υπήρχαν έπιπλα και παρόλο που έβλεπαν μακριά κάτι σκιές να κινούνται και να χάνονται, δεν μπορούσαν να εντοπίσουν κανένα άνθρωπο.

-Τι λες; Είπε ο Νικόλας στο Σωκράτη. Να προσπαθήσουμε να περάσουμε μέσα από τον τοίχο και να φύγουμε.

-Δεν ξέρω, απάντησε ο Σωκράτης. Νομίζω θέλω να μείνω, να γνωρίσω τους σοφούς που υπάρχουν εδώ. Μπορεί να γνωρίσω και τον αρχαίο Σωκράτη, που έχω το όνομά του. Ήταν ένας μεγάλος σοφός, μου είπαν οι γονείς μου.

-Εγώ, δεν μένω άλλο! Θα φύγω! Απάντησε ο Νικόλας και δοκίμασε να περάσει μέσα από τον τοίχο.

Μα ο τοίχος ήταν πια συμπαγής και δεν μπορούσε να περάσει διαμέσου του. Δοκίμασε δυο τρεις φορές και αφού δεν τα κατάφερε κάθισε κάτω απογοητευμένος.

-Ίσως εκείνο το κοριτσάκι μπορεί να μας βοηθήσει, είπε ο Σωκράτης. Πού πήγε και χάθηκε;

Μόλις είπε αυτή τη φράση, το κοριτσάκι εμφανίστηκε μπροστά τους.

-Με φωνάξατε, τους ρώτησε, όχι βγάζοντας λέξεις από το στόμα της, αλλά αριθμούς.

Τα δυο παιδιά κατάλαβαν όμως τι τους είπε. Μπορούσαν πλέον να ακούουν μέσα στο μυαλό τους τα λόγια της.

-Τι θα γίνει τώρα με εμάς; Ρώτησε ο Νικόλας. Εδώ θα μας αφήσετε; Εγώ θέλω να φύγω.

-Πρώτα απ’ όλα χαίρομαι που μπορείτε τώρα να κατανοείτε τι σας λέω. Αυτό είναι μεγάλη πρόοδος. Σημαίνει ότι είστε σε θέση να πιάνεται τους κραδασμούς της δικής μας διάστασης. Μην ανησυχείς Νικόλα, σύντομα θα φύγετε. Όμως είστε από τους λίγους τυχερούς που μπόρεσαν να βρεθούν στη χώρα των Αριθμών. Μπορείτε να μάθετε σπουδαία πράγματα εδώ που θα σας βοηθήσουν να γίνετε καλύτεροι στο δικό σας κόσμο και σημαντικοί άνθρωποι.

-Θα γνωρίσουμε και τον σοφό Σωκράτη; Ρώτησε ο Σωκράτης.

-Όχι ακριβώς, γιατί εσείς τώρα βρίσκεστε στη χώρα των Αριθμών. Εδώ υπάρχουν όσοι σοφοί μελέτησαν τους αριθμούς και κατάλαβαν ότι ολόκληρος ο κόσμος και ολόκληρο το σύμπαν είναι αριθμοί και εξισώσεις. Ο αρχαίος φιλόσοφος Σωκράτης βρίσκεται στη χώρα των Λέξεων και των Ιδεών. Είναι σε μια άλλη διάσταση.

-Άντε πάλι αυτές οι διαστάσεις. Δεν έχω καταλάβει τι είναι! Είπε ο Νικόλας.

-Θα προσπαθήσω να σας εξηγήσω: Φανταστείτε ότι όλο το σύμπαν είναι χωρισμένο με κουρτίνες. Εσείς ζείτε στη Γη. Όλοι οι άνθρωποι στη Γη γνωρίζουν μόνο ότι υπάρχει στη δική τους διάσταση, δηλαδή στο χώρο που περικλείεται μέσα στις δύο κουρτίνες που ζουν. Δεν γνωρίζουν ότι υπάρχουν άλλοι κόσμοι πίσω από την κουρτίνα τους. Μόνο οι σοφοί που μελέτησαν τους αριθμούς το γνωρίζουν αυτό. Και εσείς οι τυχεροί που βρεθήκατε εδώ για να μάθετε.

-Και υπάρχουν πολλές διαστάσεις;

-Πάρα πολλές. Και η κάθε διάσταση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Είδατε ότι οι αριθμοί που βγαίνουν από το στόμα μας είναι έννοιες, που στο δικό σας κόσμο εκφράζονται με λέξεις και προτάσεις. Οι εξισώσεις είναι σαν τις δικές σας προτάσεις.

-Και τι χρησιμεύει αυτό; Ρώτησε ο Σωκράτης.

-Βοηθά να κατανοήσουμε το κόσμο και το σύμπαν. Όποιος μπορέσει να δει ότι όλα γύρω μας είναι αριθμοί και μαθηματικά θα μπορέσει να καταλάβει πολλά πράγματα και να ταξιδέψει στο διάστημα. Στο δικό σας κόσμο για να κάνετε την μπάλα σας να κινηθεί θα πρέπει ή να την κλωτσήσετε ή να την πετάξετε. Όποιος γνωρίζει την γλώσσα των αριθμών μπορεί να την κάνει να κινείται από μόνη της. Η μπάλα σας, που τόσο αγαπάτε να παίζετε μαζί της, σας οδήγησε σε αυτή εδώ την χώρα. Κάτι θα θέλει να σας πει αυτό.

-Και ο Βασίλης; Γιατί είναι εδώ ο Βασίλης; Ξέρει την γλώσσα των αριθμών;

-Όχι δεν την ξέρει. Προσπαθεί να την μάθει. Και επειδή το μυαλό του δουλεύει με τους αριθμούς και τις εξισώσεις μπορείτε εσείς να δείτε την σκιά του που εισέρχεται στη δική μας διάσταση.

-Περίεργα πράγματα! Δεν τα πολυκαταλαβαίνω. Είπε ο Νικόλας

-Δεν πειράζει Νικόλα μου! Είναι πολύ δύσκολα για να τα καταλάβεις στην ηλικία σου. Εκείνο που έχει σημασία είναι να ανακαλύψεις πόσο σημαντικοί είναι οι αριθμοί. Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους σιγά – σιγά. Είναι τόσο σπουδαίο που καταλαβαίνετε τι λέω, χωρίς να βγάζω λέξη! Είναι μεγάλη πρόοδος.

-Και τι θα κάνουμε τώρα;

-Θυμάστε εκείνο το κύριο με τα γαλάζια γένια που γνωρίσατε προηγουμένως;

-Ναι. Τον θυμόμαστε.

-Εκείνος μιλά και τη δική σας γλώσσα. Θα σας πάρω κοντά του και μαζί του θα γνωρίσετε ένα σοφό από το δικό σας κόσμο.

Πριν προλάβουν τα δύο παιδιά να καταλάβουν τι γινόταν, το κοριτσάκι άρχισε να προχωρά και οι δύο να την ακολουθούν. Περνούσαν μέσα από τοίχους σαν να ήταν καμωμένοι από τζέλυ και βρέθηκαν και πάλι έξω, σε εκείνο το παράξενο τοπίο απ’ όπου είχαν εισέλθει.

-Πώς τώρα μπορέσαμε να περάσουμε από τους τοίχους του κτηρίου σαν να ήταν καμωμένοι από τζέλυ και όταν εγώ προσπάθησα να περάσω ήταν σκληροί σαν πέτρα; Ρώτησε ο Νικόλας.

-Γιατί οι τοίχοι αυτοί ανοίγουν όταν κάποιος πει την σωστή εξίσωση. Αν δεν ξέρεις την εξίσωση, δεν ανοίγουν. Έτσι λειτουργούν όλα εδώ, απάντησε το κοριτσάκι.

-Πες μας, ρώτησε ο Σωκράτης, έχεις κάποιο όνομα;

-Ναι, είμαι ο αριθμός 662, άκουσαν την απάντηση του κοριτσιού μέσα στο κεφάλι τους.

Στο βάθος μπορούσαν να διακρίνουν τα παιδιά που κρατούσαν την μπάλα τους, να παίζουν. Απλά άνοιγαν το στόμα τους, έβγαιναν εξισώσεις και η μπάλα στροβιλιζόταν, μία εδώ και μία εκεί. Όμως η προσοχή τους έμεινε στον κύριο με τα γαλάζια γένια που καθόταν σε μια πέτρα δίπλα από μια λίμνη με εκείνο το νερό, που ήταν πηκτό σαν τζέλυ. Μαζί του ήταν ένας άλλος κύριος που τους φάνηκε πολύ παράξενος. Είχε άσπρα μαλλιά, που έπεφταν ακατάστατα στο πρόσωπό του, ένα άσπρο μουστάκι και ήταν γενικά ατημέλητος. Που και που έβγαζε την γλώσσα του σε ένα αστείο μορφασμό, καθώς μιλούσε με τον κύριο με τα μπλε γένια.

Ο Σωκράτης και ο Νικόλας άρχισαν να γελούν μόλις τον είδαν. Τους φάνηκε πολύ αστείος.

-Ξέρετε ποιος είναι αυτός ο κύριος; Τους ρώτησε το κοριτσάκι με τον αριθμό 662.

-Όχι δεν ξέρουμε.

-Μην γελάτε λοιπόν. Είναι ένας από τους εξυπνότερους, αν όχι ο εξυπνότερος άνθρωπος που έβγαλε ο δικός σας κόσμος. Είναι ο Άλμπερτ Αϊνστάιν. Είναι αυτός που βρήκε την εξίσωση: E=mc2.

-Και τι σημαίνει αυτή η εξίσωση;

-Αυτή η εξίσωση ερμηνεύει όλο το κόσμο σας και όλο το σύμπαν. Καλύτερα όμως να σας εξηγήσει ο ίδιος. Να, φτάσαμε. Ρωτήστε τον.

Ο κύριος με τα γαλάζια γένια και ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, τους είδαν που πλησίαζαν. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν σηκώθηκε να τους καλωσορίσει.

-Ε, παιδιά πώς βρεθήκατε εσείς εδώ; Τους ρώτησε.

-Χάσαμε την μπάλα μας και όπως ψάχναμε να την βρούμε κατεβήκαμε εδώ, σε αυτή τη διάσταση.

-Τι τυχερά παιδιά που είστε! Θα μάθετε πολλά σε αυτό τον κόσμο. Φτάνει να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά και το μυαλό σας να δουλεύει. Εδώ όλη η γνώση ρέει σαν νερό, γιατί εδώ είναι η χώρα των Αριθμών και οι αριθμοί ορίζουν το σύμπαν.

-Κύριε Αϊνστάιν, τι σημαίνει η εξίσωση E=mc2; Το κοριτσάκι εδώ, η 662, είπε ότι εσείς την ανακαλύψατε και αυτή ερμηνεύει όλο τον κόσμο. Εμείς όμως δεν καταλαβαίνουμε τίποτε.

-Είναι φυσικό παιδιά μου να μην καταλαβαίνετε. Ολόκληροι επιστήμονες και δεν την καταλαβαίνουν. Ούτε χρειάζεται να την καταλάβετε τώρα σε όλη της την ολότητα. Θα σας εξηγήσω με απλά λόγια, εκείνο που μπορείτε να καταλάβετε. Η εξίσωση αυτή λέει ότι, ας πούμε, αυτό το ξύλο που μπορείτε να το πιάσετε με το χέρι σας, να νοιώσετε το βάρος του, να δείτε τον όγκο του, μπορεί να μετατραπεί σε ενέργεια, κάτι δηλαδή που δεν μπορούμε ούτε να αγγίξουμε, ούτε να δούμε το βάρος και τον όγκο του.

-Πώς γίνεται αυτό; Ρώτησε ο Νικόλας.

-Πολύ απλά. Αν πάρω αυτό το ξύλο και το βάλω σε ένα τζάκι και ανάψω φωτιά, το ξύλο θα καεί και δεν θα μείνει τίποτε. Όμως θα έχω την φωτιά, που θα με ζεσταίνει και μπορεί να ψήσει το φαγητό μου. Η φωτιά είναι η ενέργεια. Το ξύλο, δηλαδή η ύλη, μετατράπηκε σε φωτιά. Δεν χάθηκε η ύλη, έγινε ενέργεια. Τίποτα δεν χάνεται σε αυτό το σύμπαν. Η εξίσωση αυτή εξηγεί πώς γίνεται αυτό, αλλά δεν χρειάζεται να το καταλάβετε τώρα. Σημασία έχει να γνωρίζετε ότι με αυτή την εξίσωση ερμηνεύεται το σύμπαν. Το καταλάβατε;

-Μμμ, κάπως… Είπε ο Σωκράτης.

-Προσπαθήστε και εσείς να βρείτε ένα παράδειγμα που να δείχνει ότι η ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια. Σκεφτείτε οτιδήποτε, στερεό ή υγρό που μας δίνει ενέργεια, δηλαδή μια δύναμη που κινεί εμάς ή κάποια αντικείμενα.

-Α! το βρήκα! Είπε ο Σωκράτης. Η βενζίνη που βάζουμε στο αυτοκίνητο. Η βενζίνη γίνεται η ενέργεια που κινεί το αυτοκίνητο!

-Ακριβώς! Εσύ Νικόλα σκέψου κάτι. Εσύ πως κινείσαι;

-Κινούμαι γιατί τρώω. Αν σταματήσω να τρώω, θα σταματήσω να ζω! Η τροφή γίνεται η ενέργεια που με κινεί!

-Μπράβο παιδιά μου! Είστε πανέξυπνα παιδιά. Τώρα που αρχίσατε να μαθαίνετε πώς λειτουργεί ο κόσμος, όλα γύρω σας θα σας φαίνονται θαυμαστά. Να απολαμβάνετε τον κόσμο και τα μυστήριά του. Να σας ρωτήσω και κάτι άλλο: Παίζει κανένας σας μουσική;

-Ναι, εγώ παίζω γιουκαλίλι, είπε ο Σωκράτης.

-Μπράβο Σωκράτη! Εγώ παίζω βιολί. Να ξέρετε ότι η μουσική είναι ο τρόπος που οι αριθμοί εκφράζουν την ομορφιά τους. Όλα τα αντικείμενα εκπέμπουν μια μουσική, όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν την ακούουν. Όταν μάθεις να ακούς με προσοχή, όλο το σύμπαν θα σου μιλά. Τι λέτε όμως; Δεν μάθατε αρκετά για σήμερα; Θα πρέπει και να τα αφομοιώσετε.

-Ναι, έχετε δίκαιο κύριε Αϊνστάιν. Χρειάζεται να σκεφτούμε πολύ αυτά που μας είπατε.

-Νομίζω λοιπόν ότι τώρα είναι η ώρα να γυρίσετε στον δικό σας κόσμο. Έχετε πάρει μια γεύση του πόσο μαγικοί είναι οι αριθμοί και οι εξισώσεις. Τώρα μπορείτε να μάθετε πολύ περισσότερα και να κατακτήσετε τον κόσμο με τις γνώσεις σας, φτάνει να συνεχίσετε να ψάχνετε και να ονειρεύεστε.

-Μα πώς θα γυρίσουμε, κύριε Αϊνστάιν, αυτά τα παιδιά κρατούν την μπάλα μας και δεν μπορούμε να την πιάσουμε. Ο κύριος με τα γαλάζια γένια μας είπε ότι μόνο η μπάλα μας μπορεί να μας οδηγήσει πίσω.

-Μα κάνοντας ακριβώς αυτό που κάνει όποιος θέλει πραγματικά να μάθει κάτι: παρατηρώντας. Παρατηρείστε με προσοχή αυτά τα παιδιά, δείτε τις εξισώσεις που βγαίνουν από το στόμα τους και μάθετε τη σωστή εξίσωση που θα φέρει την μπάλα σας κοντά σας.

-Πολύ λογικό! Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε πολύ κύριε Αϊνστάιν.

Αμέσως ο Σωκράτης και ο Νικόλας έτρεξαν κοντά στα παιδιά που κρατούσαν την μπάλα τους και άρχισαν να τα παρατηρούν. Δεν αργήσαν να εντοπίσουν την εξίσωση που τα παιδιά έβγαζαν από το στόμα τους και η μπάλα ερχόταν κοντά τους. Αμέσως και οι δυο με ένα στόμα, είπαν δυνατά την εξίσωση και η μπάλα άλλαξε πορεία και στράφηκε σε αυτούς. Πριν προφτάσουν να την πιάσουν αυτή συνέχισε να πετά στον αέρα, δείχνοντάς τους το δρόμο της επιστροφής.

Έτσι οι δυο φίλοι μόλις που πρόλαβαν να φωνάξουν στον κύριο Αϊνστάιν, στον κύριο με τα μπλε γένια και στη φίλη τους με αριθμό 662 ένα γρήγορο αποχαιρετισμό:

-Γεια σας, γεια σας! Χαρήκαμε πάρα πολύ που σας γνωρίσαμε! Ευχαριστούμε κύριε Αϊνστάιν για όσα μας δίδαξες!

Δεν άργησαν να φτάσουν στη ρίζα της ελιάς και να αρχίσουν να ανεβαίνουν. Προβληματίστηκαν πολύ αν θα έλεγαν στους γονείς τους αυτά που έζησαν στη χώρα των Αριθμών.

-Κάνεις δεν θα μας πιστέψει, είπε ο Νικόλας. Θα νομίσουν ότι είδαμε όνειρο.

-Ναι, αλλά μάθαμε πολύ σημαντικά πράγματα: ότι ο κόσμος αποτελείται από αριθμούς και εξισώσεις, ότι η ύλη μετατρέπεται σε ενέργεια, ότι όλα εκπέμπουν μουσική  και ότι παρατηρώντας μαθαίνει κάποιος ότι θέλει.

-Τώρα πια το σχολείο θα μας φαίνεται πιο εύκολο. Ξέρουμε το μυστικό πώς να μαθαίνουμε γρήγορα και σε τι χρησιμεύουν αυτά που μαθαίνουμε.

Μόλις βγήκαν έξω από την κουφάλα της ελιάς είδαν τον Κωνσταντίνο, τον πατέρα του Σωκράτη που τους έψαχνε. Έτρεξαν κοντά του χαρούμενοι. Ήταν τόσο χαρούμενοι που εκείνος παραξενεύτηκε.

-Σας έκανε καλό ο καθαρός αέρας, είπε. Είστε όλο ζωντάνια.

Οι δυο φίλοι έκλεισαν συνωμοτικά ο ένας το μάτι στον άλλο. Αυτοί μόνο ήξεραν πόση μαγεία είχαν ζήσει και πόσα θαυμαστά είχαν μάθει.

 

12 responses to “Ο Σωκράτης στη χώρα των Αριθμών (2)”

  1. Maria.Klerides says:

    Πάρα πολύ ωραίο Μαρία μου και πολύ διδακτικό. Θα ήταν όμορφο να το εκδώσεις ως παραμύθι για παιδιά.

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ Μάρω μου! Ίσως θα πρέπει να ξεπεράσω τους ενδοιασμούς μου και να το δοκιμάσω.

  2. Μόνικα Ανδρέου says:

    Απόλαυση! Τα έδεσες όλα πολύ ωραία και έδωσες κ πολύ καθαρά τη θεωρία του Αϊνστάιν κ τη σχέση της μουσικής, των αριθμών κ του σύμπαντος με τις διαστάσεις του!

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ πολύ! Τα παιδιά πώς θα το καταλάβουν έχει σημασία.

  3. Μάρω Στυλιανού says:

    Μπράβο Μαρία μου, τέλεια συνοχή σχετικά με τη θεωρία του Άινσταιν! Απόλαυσα ιδιαίτερα το “ταξίδι” στη Χώρα των Αριθμών, ωστόσο συμμερίζομαι τον προβληματισμό σου, ως προς την κατανόηση από τα παιδιά.

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ πάρα πολύ Μάρω μου! Ο Σωκράτης για τον οποίον το έγγραψα, φαίνεται ότι το κατάλαβε. Διάβασέ το και εσύ στα δικά σου εγγόνια και πες μου την αντίδρασή τους. Θα ήθελα πάρα πολύ να ξέρω.

  4. Anna TASSOU REDOR says:

    Fandastiko Maria mou kai poly didaktiko.
    I fandasia sou den exei oria …

    • Maria Atalanti says:

      Σε ευχαριστώ πολύ. Την φαντασία την είχα από τότε που γεννήθηκα…

  5. Veronica says:

    Μου άρεσε πολύ η ιστορία σου Μαρία! Με αγάπη, Σωκράτης

    • Maria Atalanti says:

      Δεν μπορείς να φανταστείς πόση χαρά μου δίνεις Σωκράτη μου!

  6. georgiagouti says:

    Όμορφη και γεμάτη φαντασία η ιστορία σου. Η είσοδος των παιδιών στο κόσμο των επιστημών είναι σημαντική και χρειάζεται ερεθίσματα και εσύ το περιεγραψες τόσο ζωντανά. Θα μου επιτρέψεις να σου πω ότι ανέβηκες επίπεδο και είσαι δυνατή σ’αυτό. Πολλά μπράβο

    • Maria Atalanti says:

      Σε ευχαριστώ πολύ Γεωργία μου! Δεν ξέρεις πόσο με τιμά το σχόλιό σου!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *