Ιερογλυφικά στον ήλιο – Κεφάλαιο 7

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 18/06/2024

Back to Blog

 Ο ναός της Χατσεψούτ και η κοιλάδα των βασιλέων

Τις μέρες που ακολούθησαν η ομάδα από την Κύπρο επισκέφθηκε πολλούς αρχαιολογικούς χώρους. Όλοι ήταν μνημεία στην έρημο, οικοδομημένα μέσα σε ένα μονότονο, κιτρινωπό τοπίο. Όλα είχαν ανεγερθεί  για να τιμήσουν τους Αιγυπτίους θεούς αλλά και τους Φαραώ, σαν εκπροσώπους των θεών επί της γης.

Η Σοφία είχε πια κουραστεί πολύ με τις καθημερινές επισκέψεις στους αρχαιολογικούς χώρους, τα πόδια της είχαν φουσκώσει όμως οι εμπειρίες της ήταν μοναδικές.

-Αχ και να ταξίδευα όταν ήμουν νεότερη, σκεφτόταν συνεχώς

Παρόλα αυτά όσο προχωρούσαν νοτιότερα είχε την εντύπωση ότι οι ναοί ήταν νεότεροι γιατί συχνά άκουγε ότι σε αυτούς είχαν συμβάλει με δικά τους μνημεία  οι Πτολεμαίοι, που αν και ελληνικής καταγωγής, ακολουθούσαν τις αιγυπτιακές παραδόσεις. Πρόσεξε επίσης ότι τα αγάλματα πια στους ναούς αυτούς, δεν ήταν αυστηρά και ατάραχα, χαρακτηριστικό της αιγυπτιακής τέχνης αλλά άρχισαν να έχουν καμπύλες, κατά το πρότυπο της ελληνιστικής τέχνης.

-Δυο μεγάλοι πολιτισμοί της αρχαιότητας έχουν συναντηθεί εδώ και έχουν σμίξει τους μύθους, τις παραδόσεις και τις τεχνικές τους, σκέφτηκε. Και ύστερα από τόσες χιλιάδες χρόνια εμείς, οι σύγχρονοι άνθρωποι, αντικρίζουμε αυτό το πάντρεμα, χαραγμένο σε πέτρες, σε αγάλματα και σε επιγραφές. Η ιστορία της Αιγύπτου σε πέτρα, σκέφτηκε για ακόμα μια φορά.

Από τους πολλούς αρχαιολογικούς χώρους που επισκέφθηκαν καθώς ταξίδευαν με το ποταμόπλοιο προς το Ασσουάν, δύο της έκανα ιδιαίτερη εντύπωση.

Ο ένας ήταν ο ναός της Χατσεψούτ, της πρώτης γυναίκας Φαραώ της Αιγύπτου. Παλαιότερα είχαν διοικήσει την Αίγυπτο και άλλες γυναίκες αλλά όχι με το τίτλο του Φαραώ, αλλά σαν κηδεμόνες παιδιών Φαραώ. Ο ναός της Χατσεψούτ λοιπόν,  ήταν διαφορετικός από όλους όσους είχαν επισκεφθεί. Κτισμένος κάτω από την σκιά ψηλών βράχων, δέσποζε για 3500 χρόνια στην έρημο της Αιγύπτου, με μια απαράμιλλη απλότητα και κομψότητα. Αποτελείται από τρία κλιμακωτά επίπεδα και ο επισκέπτης ανεβαίνοντας από μια πλατιά σκάλα καταλήγει στο τρίτο που βρίσκεται το ιερό του ναού. Η οροφή του διαδρόμου που οδηγεί στο ιερό είναι  ζωγραφισμένη με ένα βαθύ μπλε χρώμα και το κοσμούν λευκά αστέρια. Τώρα πια τα χρώματα έχουν κάπως καταστραφεί, όμως ο επισκέπτης αισθάνεται την ιερότητα και το μυστήριο που κάποτε περιέβαλλαν τους πιστούς.

Όλα τα επίπεδα είναι περίστυλα, με απλούς τετράγωνους κίονες και το τελευταίο επίπεδο κοσμούν αγάλματα της Χατσεψούτ, ντυμένης με όλα τα σύμβολα των Φαραώ και μια ψεύτικη γενειάδα. Η γενειάδα που χρησιμοποιούσε για να γίνεται αποδεκτή από το λαό της, όμως κάτω από αυτή υπήρχε η καρδιά και η ψυχή της γυναίκας, που θα έκανε τη διαφορά.

Ποια ήταν λοιπόν η Χατσεψούτ και γιατί οι άνθρωποι την θαυμάζουν και την τιμούν μέχρι σήμερα;

Η Χατσεψούτ είχε γεννηθεί πριγκίπισσα το 1508 π.Χ. Ο πατέρας της ήταν ο μεγάλος Φαραώ Τούθμωσις Α΄. Στα δώδεκα της χρόνια παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Τούθμωσι Β΄, με τον οποίο απέκτησε δύο κόρες και έτσι ο σύζυγός της όρισε για διάδοχο  αγόρι από άλλη σύζυγό του. Μετά τον θάνατό του, η Χατσεψούτ, ούσα βασιλική σύζυγος, άρχισε να διοικεί την Αίγυπτο ως κηδεμόνας του Τούθμωσι Γ’, που ήταν νήπιο.

Η θέση της ήταν δύσκολη. Σε μια χώρα και σε μια εποχή που καμιά γυναίκα δεν ήταν αποδεκτή να διοικεί, η Χατσεψούτ έπρεπε να επιβληθεί. Αρχικά διοίκησε ως εκπρόσωπος του Τούθμωσι Γ΄, μα μετά από δύο χρόνια περίπου, ανακηρύχθηκε Φαραώ και έλαβε όλους τους τίτλους και τα αξιώματα Φρόντισε να εμφανίζεται στα αγάλματα με τη μορφή του άνδρα Φαραώ, φέροντας γενειάδα, ανδρική στολή και εμφάνιση.

Η Χατσεψούτ, παρά την εικόνα που δημιούργησε για τον λαό της, η ίδια ουδέποτε αρνήθηκε τη θηλυκή της φύση. Σε κάποια αγάλματα, που με αυτά  θα ήθελε να μείνει στην ιστορία, παρουσιάζεται γυναίκα, γεμάτη κομψότητα, χάρη  και γοητεία. Μα δε σταμάτησε εδώ. Η γυναικεία φύση δεν έχει απλά να κάνει με την εμφάνιση. Έχει να κάνει με την ψυχοσύνθεση και με τις ποιότητες με τις οποίες εκφράζεται.

Αρχικά ακολούθησε τα βήματα προηγούμενων Φαραώ, μιμούμενη τον πατέρα της και έκαμε μερικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, στη Συρία και αλλού. Σύντομα όμως κατάλαβε ότι δεν ήταν αυτό που ήθελε για τη χώρα και τον λαό της. Κάθε στρατιωτική επιχείρηση έχει κόστος σε ανθρώπινες ζωές και πόρους. Εκείνη επέλεξε την ευημερία της χώρας και του λαού της. Άφησε σχετική αυτονομία στις χώρες που ήταν κάτω από την κυριαρχία της Αιγύπτου και επικεντρώθηκε στην ανέγερση μνημείων που μέχρι σήμερα οι άνθρωποι θαυμάζουν.

Κτίζοντας τα ωραιότερα μνημεία της Αιγύπτου, δε δόξασε απλά το όνομα και τη βασιλεία της, αλλά έδωσε εργασία στον λαό της, συμβάλλοντας στην ευημερία του. Έργα της είναι ο ναός που είχαν επισκεφθεί στο Ντέιρ ελ Μπάχρι στις Θήβες, ο ναός του Λούξορ, αφιερωμένος στο θεό Ρα καθώς και το παλάτι της Μάατ στο συγκρότημα των ναών στο Καρνάκ.

Μα το έργο της δε σταμάτησε μέχρι εδώ. Το μεγαλύτερο επίτευγμά της είναι η εξερεύνηση άλλων χωρών και η σύναψη εμπορικών σχέσεων με τη γη των Πουντ. Μέχρι πρόσφατα, η περιοχή αυτή θεωρείτο ένας φανταστικός τόπος, αλλά σύγχρονες αρχαιολογικές ανακαλύψεις έχουν επιβεβαιώσει την ύπαρξή της και τις εμπορικές σχέσεις της με την Αίγυπτο. Η γη των Πουντ ταυτίζεται σήμερα με την Ερυθραία ή το Ανατολικό Σουδάν, στο κέρας της Αφρικής.

-Θυμάμαι τα λόγια που μου διάβασες όταν ήμασταν στο Καρνάκ, είπε η Σοφία στη Νεφέλη:

«το πνεύμα μου σκίρτησε στη σκέψη τι θα πουν οι άνθρωποι όταν μετά από πολλά χρόνια θα δουν αυτό το μνημείο και θα μιλάνε γι’ αυτό που έκανα εγώ…»

-Ναι, και εγώ αυτό σκεφτόμουν. Η Χατσεψούτ είναι μια γυναίκα που ζει, εδώ και 3.500 χρόνια, παρόλο που ο διάδοχός της προσπάθησε να διαγράψει το όνομά της από την ιστορία. Αυτό το έκαναν συχνά οι Φαραώ για διάφορους λόγους. Κατέστρεφαν τα ονόματά των προκατόχων τους από τα μνημεία για να τους ξεχάσουν οι άνθρωποι και οι ίδιοι να μην μπορέσουν να ζήσουν στη μετά θάνατο ζωή. Το ίδιο έκαναν και με τον πατέρα του Τουταγχαμών, τον Ακενατόν και με τον ίδιο τον Τουταγχαμών. Μα έλα, που όσο και αν δεν το πιστεύουμε υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτό τον κόσμο! Η αδικία φαίνεται ότι είναι εφήμερη. Μετά από χιλιάδες χρόνια τα ονόματά τους προφέρονται και αν οι πεποιθήσεις των Αιγυπτίων έχουν κάποια βάση, αυτοί μένουν αθάνατοι.

-Ξέρεις, όλες τις μέρες που είμαστε εδώ και όλα τα μνημεία που έχουμε επισκεφθεί, από τις πυραμίδες, μέχρι σήμερα το ναό της Χατσεψούτ έχουν να κάμουν με τον θάνατο και τη μετά θάνατο ζωή. Και στη δική μας θρησκεία η κορύφωση είναι ο θάνατος και η ανάσταση του Χριστού. Οι θρησκείες, που ήταν ο ακρογωνιαίος λίθος των αρχαίων αυτών πολιτισμών, ασχολούνται με αυτό το θέμα για να μην πω ξεκινούν και καταλήγουν σε αυτό το θέμα.

-Δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και κάτι άλλο που με προβληματίζει εμένα σε σχέση με τη σύγχρονη επιστήμη και τον τεχνολογικό πολιτισμό. Ας θεωρήσουμε ότι τότε δεν είχαν κανένα από τα μέσα που έχουμε εμείς σήμερα για να κατανοήσουν το κόσμο. Παρόλα αυτά όμως όλες οι θρησκείες είχαν θεωρίες για θεογονία και δημιουργία του κόσμου. Και δεν θα ήθελα να τα κρίνουμε όλα υποτιμητικά, γιατί κατά τη γνώμη μας είναι μύθοι, ένα παραμύθι δηλαδή. Αυτό το «παραμύθι» έχει δημιουργήσει τεράστιους πολιτισμούς, που μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια, εμείς θαμάζουμε και αγωνιζόμαστε να κατανοήσουμε.

-Συμφωνώ μαζί σου. Αξίζει περισσότερος σεβασμός σε αυτά τα αρχαία κείμενα και δοξασίες που όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχθούμε, αυτές είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες κτίστηκε ο παγκόσμιος πολιτισμός. Η ζωή και ο θάνατος, η μετά θάνατον ύπαρξη του ανθρώπου. Η άρνησή μας να δεχθούμε ότι αυτό το πνεύμα που μας κινεί, που μας κάνει να δημιουργούμε, να ερωτούμε, να μαθαίνουμε, να αγαπούμε θα χαθεί στην ανυπαρξία όταν το σώμα μας φθαρεί.

Αυτά συζητούσαν οι δύο φίλες καθώς το λεωφορείο προχωρούσε προς την κοιλάδα των βασιλέων. Η κοιλάδα των βασιλέων είναι ένα στενό πέρασμα κάτω από τη σκιά ενός βουνού που έχει το σχήμα πυραμίδας, και ονομάζεται Αλ Κορν. Εκεί έχουν βρεθεί μέχρι σήμερα 63 τάφοι Φαραώ οι οποίοι τάφηκαν σε περίοδο περίπου 500 χρόνων από τον 16ο μέχρι τον 11ο αιώνα π.Χ.. Από όλους αυτούς τους τάφους ο μοναδικός που ήταν ασύλητος ήταν ο τάφος του Φαραώ Τουταγχαμών που ανακαλύφθηκε το 1922 από τον Κάρτερ. Για αυτό το λόγο, λοιπόν, ο Τουταγχαμών έγινε ο πιο γνωστός από όλους τους Φαραώ.

Όταν έφτασαν στην κοιλάδα των βασιλέων ενημερώθηκαν από τον ξεναγό τους ότι θα επισκέπτονταν μόνο τρεις τάφους Φαραώ, στους οποίους δεν συμπεριλαμβανόταν ο τάφος του Τουταγχαμών. Όποιος θα ήθελε να τον επισκεφθεί θα έπρεπε να αγοράσει ξεχωριστό εισιτήριο. Από όλη την ομάδα μόνο η Νεφέλη και ο Χανς έδειξαν ενδιαφέρον να τον επισκεφθούν. Η Σοφία πάντως πρόσεξε ότι υπήρχε μια ένταση μεταξύ τους και είχαν μια σύντομη αλλά έντονη συνομιλία στα γερμανικά.

Το τοπίο γύρω είχε τα χαρακτηριστικά της ερήμου, καμία βλάστηση, παντού το μονότονο χρώμα της ώχρας. Οι είσοδοι των τάφων ήταν σκαμμένες στο βράχο οδηγώντας τον επισκέπτη σε διαδρόμους, πανέμορφα ζωγραφισμένους με εικόνες από τη ζωή του Φαραώ και αιγυπτιακές θεότητες που θανάτου που συνόδευαν τον νεκρό μέχρι τον άλλο κόσμο. Υπήρχε η βάρκα με το νεκρό Φαραώ που ταξίδευε από την εφήμερη ζωή στην αθανασία, υπήρχαν κείμενα με ιερογλυφικά και πολλά άλλα που η Σοφία δεν μπορούσε να αφομοιώσει. Ήταν όλα αριστοτεχνικά φωτισμένα, κάνοντας το χρώμα της ώχρας που επικρατούσε σαν φόντο σε όλες τις τοιχογραφίες να φαντάζει χρυσό, ενώ στο θόλο του ταβανιού επικρατούσε ένα σκούρο μπλε που αντιπροσώπευε το χρώμα του στερεώματος.

Παρά τη σωματική της κούραση η Σοφία προσπαθούσε να γεμίσει τη ψυχή της με αυτές τις υπέροχες εικόνες που έμειναν κρυμμένες στη γη για πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια, δείγματα ενός πολιτισμού που δεν υπάρχει πια. Και σε κάθε τάφο ένας διαφορετικός Φαραώ, να οδεύει προς την αθανασία. Η Σοφία εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από μία τοιχογραφία σε ένα από τους τάφους, όπου ο Φαραώ προχωρούσε στην οδό της ζωής μετά θάνατο, συνοδευόμενος από δύο θεότητες, τους Ώρο και Θωθ που τον κρατούσαν από το χέρι. Η σκηνή έβγαζε την ίδια τρυφερότητα και στοργή, όπως όταν βλέπεις τους γονείς να κρατούν το παιδάκι τους από το χέρι για να το προστατεύσουν από κάθε κακό.

Η κούραση όμως την είχε καταβάλει. Δεν άντεξε να επισκεφθεί τον τρίτο τάφο και κάθισε σε ένα καφενείο, που είχε στο χώρο, περιμένοντας τους άλλους να τελειώσουν. Εκείνη τη στιγμή παρατήρησε τη Νεφέλη και τον Χανς να ετοιμάζονται να εισέλθουν στο τάφο του Τουταγχαμών. Έτσι όπως τους παρακολουθούσε με το βλέμμα της, ατένισε στο βάθος του οπτικού της πεδίου την ξανθιά γυναίκα, επίσης να τους παρακολουθεί. Τώρα πια ήταν βέβαιη. Δεν ήταν σύμπτωση. Η γυναίκα αυτή τους ακολουθούσε. Γιατί όμως;

Όταν επέστρεψαν στο λεωφορείο, η Νεφέλη κάθισε δίπλα της και ήταν αρκετά ευδιάθετη. Φάνηκε ότι η ένταση που είχε με τον Χανς είχε ξεπεραστεί μετά την επίσκεψή τους στο τάφο του Τουταγχαμών. Η Σοφία την ρώτησε ποιες ήταν οι εντυπώσεις της από τον τάφο και η Νεφέλη απάντησε με διάθεση να προχωρήσει για ακόμα μια φορά σε άγνωστες λεπτομέρειες:

-Έχεις ακούσει για την Ομ – Σέτι; Ρώτησε την Σοφία

-Όχι, ποια είναι αυτή;

-Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα που η ζωή της και το έργο της είναι συνυφασμένα με την Αίγυπτο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Dorothy Eady και είχε γεννηθεί στο Λονδίνο στις 16 Ιανουαρίου 1904. Σε ηλικία τριών χρονών έπεσε από τις σκάλες του σπιτιού της και κτύπησε στο κεφάλι. Όταν συνήλθε η προσωπικότητά της είχε αλλάξει δραστικά. Μιλούσε για επιστροφή «στο σπίτι τη», άλλαξε η προφορά της και όταν επισκέφθηκε με τους γονείς της στο Βρετανικό Μουσείο, μία έκθεση σχετική με την αρχαία Αίγυπτο και είδε μια φωτογραφία του ναού του Φαραώ Σέτι  Α΄ στην Άβυδο άρχισε να φωνάζει: «αυτό είναι το σπίτι μου. Που είναι τα δένδρα, που είναι οι κήποι;». Έτρεχε μέσα στις αίθουσες και φιλούσε τα πόδια των αιγυπτιακών αγαλμάτων ενθουσιασμένη.

-Ποιος ακριβώς ήταν ο Σέτι Α;

-Ο Σέτι Α΄ ήταν Φαραώ του Νέου Βασιλείου, πατέρας του Μεγάλου Ραμσή Β’ . Για να μην σου τα πολυλογώ, με αυτή της την συμπεριφορά και την ταύτισή της με την αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία, την απέβαλαν το ένα μετά το άλλο όλα τα καθολικά σχολεία στα οποία πήγαινε να φοιτήσει. Έτσι ποτέ δεν πήρε ολοκληρωμένη μόρφωση.

-Και γιατί την έλεγα Ομ- Σέτι;

-Αυτό είναι άλλη ιστορία. Θα σου εξηγήσω σε λίγο. Παρά την έλλειψη μόρφωσης κατάφερε να μάθει να διαβάζει και να γράφει τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά. Το 1931 παντρεύτηκε ένα Αιγύπτιο και εγκαταστάθηκε στην Αίγυπτο. Όταν έφτασε στη χώρα αυτή φίλησε το χώμα και είπε: «Τώρα επέστρεψα σπίτι». Με τον Αιγύπτιο αυτό απέκτησε ένα γιο, τον οποίο ονόμασε Σέτι. Ομ – Σέτι στα αιγυπτιακά σημαίνει, η μητέρα του Σέτι. Από τον σύζυγό της χώρισε όταν αυτός αποφάσισε να μετακινηθεί σε άλλη χώρα για να εργαστεί.

-Η Ομ- Σέτι πίστευε ότι ήταν η μετενσάρκωση μιας αρχαίας ιέρειας του ιερού της Αβύδου που ήταν ερωμένη του Φαραώ Σέτι Α’. Σαν ιέρεια όμως δεν επιτρεπόταν να ερωτευτεί και προπάντων να έχει εραστή. Όταν έμεινε έγκυος αυτοκτόνησε για να μην φέρει σε δύσκολη θέση τον αγαπημένο της Φαραώ. Πίστευε ότι το πνεύμα του Σέτι την επισκεπτόταν συχνά και αυτή του υπέβαλλε διάφορες απορίες που είχε σχετικά με γεγονότα της αρχαίας Αιγύπτου και εκείνος της απαντούσε.

-Έζησε όλη τη ζωή της, μέχρι το θάνατό της, στην Αίγυπτο και ειδικά στο ιερό της Αβύδου. Έγραψε διάφορα συγγράμματα παραλληλίζοντας τις αρχαίες τελετές της Αιγύπτου με σύγχρονες τελετές της μουσουλμανικής αλλά και της χριστιανικής θρησκείας Προσπαθούσε δηλαδή να αποδείξει την συνέχεια των ηθών και εθίμων μέσα στους αιώνες, άσχετα ποια θρησκεία ακολουθούσαν οι άνθρωποι.

-Μετάφρασε πολλά ιερογλυφικά κείμενα, που ειδικοί δυσκολεύονταν να μεταφράσουν ή να ερμηνεύσουν. Οι αρχαιολόγοι την σέβονταν και πολύ συχνά ζητούσαν την βοήθειά της, την οποία πάντοτε ήταν πρόθυμη να δώσει. Το BBC και National Geographic έχουν γυρίσει ντοκιμαντέρ για τη ζωή της και έχουν γραφτεί και σχετικά βιβλία. Ο Ότο μου μιλούσε συχνά για αυτή και το μυστήριο που περιέβαλε την προσωπικότητά της. Πέθανε το 1981 στην Άβυδο.

-Με ποιο τρόπο όμως συνδέεται με τον τάφο του Τουταγχαμών που μόλις επισκεφθήκατε;

-Σου έχω ήδη πει ότι οι αρχαιολόγοι της υπέβαλαν διάφορες ερωτήσεις και εκείνη ρωτούσε το πνεύμα του Σέτι και τους απαντούσε αργότερα. Στην βιογραφία της, που έγραψαν οι Hanny el Zeini & Catherine Dees, ρωτήθηκε για το τάφο της Νεφερτίτης, ο οποίος μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί. Δεν ήταν και πολύ πρόθυμη να απαντήσει λόγω της αντιπάθειας που είχε η ίδια αλλά και ο Σέτι, με τον σύζυγο της Νεφερτίτης, τον Ακενατόν, γιατί απαρνήθηκε την παλιά θρησκεία και προσπάθησε να φέρει μία νέα. Στο τέλος όμως απεκάλυψε ότι ο τάφος της Νεφερτίτης είναι πολύ κοντά στο τάφο του Τουταγχαμών, αλλά σε σημείο που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί.

-Με βάση αυτή την πληροφορία ο καθηγητής Nicholas Reeves, του πανεπιστημίου της Αριζόνας δημοσίευσε το 2015 μία μελέτη, σύμφωνα με την οποία είχε προσέξει στα τοιχώματα του τάφου του Τουταγχαμών μικρές σχισμές, πίσω από τις τοιχογραφίες, που υπονοούν την ύπαρξη θυρών, καλά καμουφλαρισμένων. Η μία θύρα, κατά τον Nicholas Reeves, πιθανόν να οδηγεί σε αποθηκευτικό χώρο, αλλά η άλλη, η μεγαλύτερη, στη βόρεια πλευρά του τάφου, πιθανόν να οδηγεί σε άλλο δωμάτιο, που να περιέχει τη μούμια της Νεφερτίτης.

-Εντυπωσιακό! Πολύ εντυπωσιακό!

-Για να είμαι ειλικρινής, έχουν γίνει διάφορες εξετάσεις με σύγχρονα τεχνολογικά μέσα, αλλά δεν έχει αποκαλυφθεί κάτι μέχρι σήμερα. Όμως θέλαμε με τον Χανς να δούμε με τα μάτια μας τον τάφο, μήπως εντοπίσουμε τις σχισμές για τις οποίες μίλησε ο Nicholas Reeves.

-Και τις είδατε;

-Με τόσους τουρίστες εκεί μέσα ήταν σχεδόν αδύνατο να εντοπίσουμε κάτι τέτοιο. Όμως καμιά φορά αρκεί να εμπειραθεί κάποιος την ενέργεια ενός χώρου για να συνδεθεί με την ιστορία.

-Και εσείς πώς νοιώσατε; Συνδεθήκατε;

Η Νεφέλη έμεινε σιωπηλή για λίγο.

-Κάπως, απάντησε. Είναι δύσκολο να είσαι τουρίστας και συγχρόνως να ανιχνεύεις την ενέργεια ενός χώρου. Δεν συμβαδίζουν και τα δύο μαζί. Οι τουρίστες ψάχνουν την πληροφόρηση, εμείς θα θέλαμε να εντοπίσουμε την παρουσία των ενοίκων του χώρου, διαχρονικά.

-Ξέρεις εγώ άκουσα ότι ο τάφος του Τουταγχαμών δεν ετοιμάστηκε για τον ίδιο αλλά για την Νεφερτίτη και επειδή πέθανε τόσο νέος τον έθαψαν εκεί λόγω έλλειψης χρόνου για ετοιμασία δικού του τάφου.

-Ναι, είναι πολύ πιθανόν γιατί ο τάφος αυτός είναι πολύ μικρότερος από τους τάφους των άλλων Φαραώ. Είναι αναμφίβολο ότι αυτοί οι δύο συνδέονταν με πολλούς τρόπους που ακόμα δεν έχουν εξηγηθεί επακριβώς.

Η Σοφία δίστασε για λίγο όμως στο τέλος ρώτησε:

-Θεωρείτε ότι εσύ και ο Χανς είστε μετενσάρκωση της Νεφερτίτης και του Τουταγχαμών, όπως και η Ομ – Σέτι πίστευε ότι ήταν μετενσάρκωση της ιέρειας του Σέτι;

Η Νεφέλη σκέφτηκε πριν απαντήσει. Με ένα μικρό γέλιο όμως πρόσθεσε:

-Εκείνο που μπορώ να σε διαβεβαιώσω είναι ότι ούτε εγώ ούτε ο Χανς έχουμε αναμνήσεις από μια προηγούμενη ζωή και ούτε έρχεται κάποιο πνεύμα να μας μιλήσει! Η ομοιότητα είναι τυχαία.

Η Σοφία σώπασε. Δεν ήξερε τι άλλο να ρωτήσει. Ήταν βέβαιη όμως ότι την ατμόσφαιρα γύρω τους βάραινε ένα μυστήριο.

 

6 responses to “Ιερογλυφικά στον ήλιο – Κεφάλαιο 7”

  1. Maria.Klerides says:

    Πολύ ωραίες οι περιγραφές σου και οι ιστορικές γνώσεις που μας μεταδίδεις Μαρία μου. Μαθαίνουμε πολλά πράγματα μέσα από την εξέλιξη του μυστηρίου σου!

    • Maria Atalanti says:

      Η Αιγύπτιος είναι μια χώρα με αρχαιότατο πολιτισμό και πολλά ανεξερεύνητα μυστήρια. Ο τρόπος που λειτουργούσαν αυτοί οι πολιτισμοί είναι ακόμα άγνωστος ακόμα καθώς και ο τρόπος που αντλούσαν τη γνώση τους. Θεωρίες υπάρχουν πολλές αλλά κανείς δεν γνωρίζει. Προσπαθώ να ισορροπήσω μεταξύ των διαφόρων θεωριών και του ρεαλισμού αφήνοντας εσάς να το ψάξετε περισσότερο, αν επιθυμείτε.

  2. andreas markides says:

    Incredible that Hapsepsoot lived 3 centuries before the Trojan War!
    Good history BUT will you return to your story in the next issue? We are intrigued to know the mystery…..

    • Maria Atalanti says:

      Ανδρέα μου, κάθε φορά με εντυπωσιάζεις με τους συσχετισμούς σου με την αρχαία ελληνική μυθολογία και ιστορία. Φυσικά και θα συνεχίσει το μυστήριο. Εκείνο είναι η ουσία της ιστορίας.

  3. Veronica Nicolaou says:

    πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία Μαρία μου! xxx

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ πάρα πολύ! Πιστεύω ότι αυτό που ακολουθεί είναι πολύ πιο ενδιαφέρον.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *