Ιερογλυφικά στον ήλιο -Κεφάλαιο 2

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 13/05/2024

Back to Blog

 Οι πυραμίδες

Είχαν περάσει οι 10 το βράδυ μέχρι να φτάσουν στο ξενοδοχείο τους. Όλοι ήταν κουρασμένοι και περίμεναν με ανυπομονησία να ακούσουν από την διοργανώτρια το αριθμό του δωματίου τους. Ήταν εκεί που άκουσε η Σοφία το επίθετο της Νεφέλης και του γιου της: Έμπερχαρντ.

-Πρέπει ο σύζυγός της να είναι Γερμανός, συμπέρανε. Και το παιδί είναι πολύ μελαχρινό για να έχει πατέρα Γερμανό, αν και η Νεφέλη είναι αρκετά καστανή. Ίσως είναι υιοθετημένο. Ποιος ξέρει;

Όταν έφτασε στο δωμάτιό της, έμεινε έκπληκτη από την πολυτέλεια που αντίκρυσε. Μια φορά που είχε μείνει σε ξενοδοχείο, πριν χρόνια, το δωμάτιο ήταν πολύ μικρό, μόλις που τους χωρούσε με τον Κυριάκο. Αυτό ήταν όσο το μισό της σπίτι. Είχε ένα τεράστιο κρεβάτι, πολυθρόνα, γραφείο, μπάνιο, ξεχωριστό ντους και πολλές άλλες πολυτέλειες.

-Ε, και να το έβλεπε ο Κυριάκος, σκέφτηκε. Θα πάθαινε από το κακό του! Πρέπει όμως να αφήσω τον Κυριάκο εκεί που είναι. Δεν πρέπει να τον κουβαλώ μαζί μου! Άστον να αναπαυθεί εν ειρήνη!

Κουρασμένη όπως ήταν έκανε ένα ζεστό μπάνιο και ξάπλωσε. Ο ύπνος της ήταν ανήσυχος. Δεν ήταν συνηθισμένη να κοιμάται σε δωμάτια ξενοδοχείων και παρόλο τον ενθουσιασμό της με το ταξίδι, είχε κατά βάθος και μια αγωνία.

Ξύπνησε από τις έξι και ετοιμάστηκε για το πρόγευμα. Στην τραπεζαρία συνάντησε τον Χάνς να κάθεται μόνος του σε ένα τραπεζάκι και σκέφτηκε ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να του μιλήσει και να σπάσει ο πάγος. Τον πλησίασε και τον καλημέρισε. Εκείνος της απάντησε με ένα στεγνό «καλημέρα» και συνέχισε να τρώει.

Παρόλο που δεν την προσκάλεσε, η Σοφία κάθισε και προσπάθησε να πιάσει κουβέντα μαζί του στα αγγλικά. Απαντούσε στεγνά στις ερωτήσεις της, όμως εκείνη συμπεριφερόταν σαν να μην καταλάβαινε τίποτα. Ήξερε αυτή την αντίδραση από τότε που ήταν δασκάλα. Τα παιδιά που έχουν θυμό μέσα τους, έτσι συμπεριφέρονται. Κατά βάθος όμως πεθαίνουν  από επιθυμία για σημασία και προσοχή.

Δεν άργησε να φτάσει και η Νεφέλη, που σερβιριζόταν μέχρι εκείνη τη στιγμή και έτσι η Σοφία σηκώθηκε για να σερβιριστεί και η ίδια. Το μπουφέ ήταν πολύ πλούσιο και χωρίς να το θέλει θυμήθηκε και πάλι τον Κυριάκο και τα αποδοκιμαστικά σχόλια που θα έκανε.

-Σοφία θα πρέπει να τον αφήσεις πίσω, είπε επικριτικά στον εαυτό της. Εδώ ήρθες για να περάσεις καλά!

Επέστρεψε στο τραπέζι τους, η κουβέντα όμως περιορίστηκε μεταξύ της ιδίας και της Νεφέλης. Μίλησαν ευχάριστα για το πρόγραμμα της ημέρας, για τα δωμάτιά τους, χωρίς να αναφερθούν οποιαδήποτε προσωπικά θέματα. Σύντομα ο Χανς σηκώθηκε, είπε κάτι στη μητέρα του στα γερμανικά και έφυγε. Σε λίγο τον ακολούθησε και εκείνη και έτσι η Σοφία έμεινε μόνη της.

Κοίταξε έξω από το παράθυρο της τραπεζαρίας και αντίκρυσε το Νείλο να ρέει αθόρυβα κάτω από τα κτήρια της πόλης, σιωπηλός μάρτυρας αλλά και αιτία  ενός πολιτισμού που οι απαρχές του χάνονταν στα βάθη του χρόνου. Κατάλαβε ότι την είχε πιάσει μια ρομαντική διάθεση αντικρύζοντας το τοπίο, που περίμενε χρόνια να δει, όμως θα έπρεπε να βιαστεί γιατί το ταξίδι στη χώρα των Φαραώ θα ήταν σε λίγα λεπτά μια πραγματικότητα.

Έτρεξε στο δωμάτιό της, πήρε τη τσάντα και τη ζακέτα της και κατέβηκε στο λόμπι του ξενοδοχείου. Οι συνταξιδιώτες της ήταν όλοι εκεί, γεμάτοι χαμόγελα και προσδοκίες. Μετά τις συστάσεις από την διοργανώτρια, μπήκαν όλοι στο λεωφορείο και ξεκίνησαν να γνωρίσουν το Κάιρο. Το λεωφορείο ήταν πολύ μεγάλο για τον αριθμό των ατόμων που αποτελούσαν το γκρουπ τους και έτσι ο καθένας μπορούσε να καθίσει μόνος του.  Ο Χάνς, απομακρύνθηκε από τη μητέρα του και πήρε μια θέση προς το τέλος του λεωφορείου. Έτσι η Σοφία κάθισε με την Νεφέλη.

Ο ξεναγός τους, ένας Αιγύπτιος που μιλούσε άπταιστα ελληνικά, ήταν πολύ κατατοπιστικός. Οι αρχικές πληροφορίες ήταν για την σύγχρονη  Αίγυπτο, μια χώρα 110.000.000 κατοίκων που όλοι σχεδόν ζουν στις όχθες του Νείλου, στοιβαγμένοι σε άθλιες πολυκατοικίες, και με πενιχρούς μισθούς οι περισσότεροι. Στο Κάιρο κατοικούν 28.000.000 άνθρωποι, γεγονός που το κάνει την πιο πολυπληθή πρωτεύουσα της Αφρικής. Όλοι περιορίζονται στις δυο όχθες του Νείλου γιατί η υπόλοιπη χώρα είναι έρημος. Έτσι η Αίγυπτος είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες χώρες του κόσμου.

Από τα παράθυρά του λεωφορείου μπορούσαν όλοι να δουν την θλιβερή εικόνα των ετοιμόρροπων πολυκατοικιών, που η μια σε ελάχιστη ή και καθόλου απόσταση από την άλλη, χώνευαν στο εσωτερικό τους πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι απολάμβαναν ελάχιστες έως καθόλου ανέσεις. Η ατμόσφαιρα ήταν θολή και γκρίζα και το όλο σκηνικό δημιουργούσε ένα βαρύ συναίσθημα στους ταξιδιώτες από την Κύπρο. Κάτι τέτοιες στιγμές οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πόσο ευγνώμονες μπορεί να αισθάνονται για τα αγαθά που οι ίδιοι έχουν στις ζωές τους.

Επισκέφθηκαν αρχικά το νέο μουσείο του Καΐρου, το επονομαζόμενο Grand Museum, που είναι  ένα θαύμα αρχιτεκτονικής και θαύμασαν τα εκθέματα της μοναδικής αίθουσας που έχει ανοίξει για το κοινό. Η Σοφία άρχισε να κουράζεται με την ορθοστασία που απαιτούσε αυτή η περιήγηση και τότε κατάλαβε ότι δεν είχε λάβει καθόλου υπόψη της αυτή τη πτυχή, όταν αποφάσισε να κάνει το ταξίδι.

-Σοφία, γέρασες! Είπε στον εαυτό της. Θα πρέπει να βρω τρόπους να ξεκουράζομαι ενδιάμεσα, αποφάσισε.

Επόμενη στάση τους ήταν οι πυραμίδες της Γκίζας. Οι τρεις πιο σημαντικές πυραμίδες της Αιγύπτου δηλαδή, γιατί υπάρχουν και πολλές άλλες λιγότερο γνωστές στο ευρύ κοινό. Θεωρούνται τάφοι των Φαραώ, Χέοπα, Χεφρίνου και Μυκερίνου, οι οποίοι ήταν πατέρας, υιός και εγγονός και πιστεύεται ότι κτίστηκαν περίπου γύρω στο 2.500 π.Χ.

Περπατώντας ανάμεσα σε ένα πλήθος κόσμου και ατελείωτες σειρές από αυτοκίνητα και λεωφορεία έφθασαν στις περιβόητες πυραμίδες. Η Σοφία είχε μεγάλη αγωνία να αντικρύσει τα τεράστια αυτά οικοδομήματα για τα οποία είχε διαβάσει τόσα και είχε ακούσει άλλα τόσα. Προχωρούσε πλάι στη Νεφέλη και μπροστά τους ακριβώς ήταν ο Χάνς στηριζόμενος στο μπαστούνι του. Σε μια στιγμή γύρισε να πει κάτι στη μητέρα του, και όπως το πρόσωπό του φωτιζόταν από το φως του ήλιου, η Σοφία είδε μια πράσινη λάμψη στο βάθος των μαύρων ματιών του.

-Ίσως να είναι το γερμανικό του αίμα, σκέφτηκε. Πάντως το πρόσωπό του είναι πολύ όμορφο, αν και έχει κάτι σκληρό στη όψη του. Σίγουρα έχει θυμό μέσα του και είναι πολύ μοναχικό παιδί.

Το τοπίο γύρω από τις πυραμίδες, δεν βοηθούσε την Σοφία να ταυτίσει τις προσδοκίες της με αυτό που έβλεπε. Ένα μωσαϊκό  διαφορετικών ανθρώπων προχωρούσε,  όλοι ανακατεμένοι και όλοι μιλώντας τις δικές τους γλώσσες. Υπήρχαν  δυτικοί τουρίστες, Ασιάτες τουρίστες, Άραβες τουρίστες, γυναίκες με μπούρκα, παιδιά και ανάμεσά τους μικροπωλητές Αιγύπτιοι διαφημίζοντας την πραμάτεια τους, από σάλια, μέχρι τσάντες, χάντρες, πυραμίδες σε μικρογραφία και ότι φανταστείς. Υπήρχαν και αρκετοί κοκκαλιάρηδες σκύλοι να κυκλοφορούν ανάμεσά τους ή να ξαπλώνουν στη γη αδιάφοροι για το πλήθος που περπατούσε δίπλα τους.

Καθώς πλησίαζαν την πυραμίδα του Χέοπα, δεκάδες καμήλες περίμεναν να τους κάνουν βόλτα, με το ανάλογο αντίτιμο φυσικά. Κατά τον ξεναγό τους, ήταν καλύτερα να μην δεχθούν να ανεβούν στις καμήλες γιατί μπορεί η συμφωνία για μια βόλτα να είναι ένα ευρώ, αλλά μετά για να σε κατεβάσουν, μπορεί  να ζητήσουν να δώσεις ακόμα 20 ευρώ. Έτσι η ομάδα δεν τόλμησε να δοκιμάσει την εμπειρία της καμήλας.

Παρά πέρα ήταν αμάξια με άλογα, τα οποία έπαιρναν τους τουρίστες γύρω από τις πυραμίδες, ζητώντας επίσης αντίτιμο φυσικά. Η Σοφία και η Νεφέλη περπάτησαν κατά μήκος της πυραμίδας του Χέοπα για κανένα τέταρτο και τότε η Σοφία ένοιωσε ότι ήταν πολύ κουρασμένη.

-Θα επιστρέψω στο λεωφορείο είπε στη Νεφέλη. Εσύ αν θέλεις μείνε εδώ με τον Χάνς. Έχω κουραστεί. Δεν αντέχω άλλο.

-Θα έρθω και εγώ μαζί σου. Δεν μπορούμε να δούμε και πολλά πράγματα εδώ. Μοιάζει με χώρο ψυχαγωγίας, αντί με αρχαίο μνημείο. Ο Χανς ξέρω ότι προτιμά να είναι μόνος του. Δεν θα τον πειράξει αν φύγω.

Φώναξε κάτι στα γερμανικά στο γιο της και οι δυο τους πήραν τον δρόμο της επιστροφής.

-Ο Χανς καταλαβαίνει τι λέει ο ξεναγός στα ελληνικά; Ρώτησε η Σοφία.

-Τα περισσότερα τα καταλαβαίνει, αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα. Ξέρει τόσα πράγματα για την Αίγυπτο και τους αρχαιολογικούς της χώρους που δεν χρειάζεται ξεναγό. Ο πατέρας του, ο άνδρας μου, ήταν αιγυπτιολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Νυρεμβέργης. Ο Χανς του είχε μεγάλη αδυναμία και ο Ότο του μιλούσε από τον καιρό που ήταν μωρό για την Αίγυπτο. Αντί για παραμύθια, ο Χάνς μάθαινε την ιστορία της Αιγύπτου. Πριν έξι μήνες ο Ότο πέθανε με ανακοπή καρδιάς και ο Χανς ήταν απαρηγόρητος. Ήρθαμε τότε στη Κύπρο, που του αρέσει πολύ, για να ξεχάσει. Αποφασίσαμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι, σαν μνημόσυνο στον πατέρα του, που αγαπούσε υπερβολικά.

-Κατάλαβα ότι έχει μέσα του μεγάλο θυμό και θλίψη. Είναι πολύ μοναχικό παιδί.

-Ναι, έτσι είναι τελευταία είπε αργά η Νεφέλη και σώπασε.

Η Σοφία δεν συνέχισε την συζήτηση. Κατάλαβε ότι δεν ευχαριστούσε την φίλη της. Προσπάθησε να γυρίσει το θέμα αλλού.

-Δεν εντυπωσιάστηκα από τις πυραμίδες τόσο πολύ όσο περίμενα, είπε. Ίσως φταίει το πλήθος, ίσως το περιβάλλον που μοιάζει με πανήγυρη, κάπως έχω απογοητευτεί.

-Οι πυραμίδες της Αιγύπτου, ιδιαίτερα η μεγάλη πυραμίδα του Χέοπα που είδαμε τώρα, είναι από τα πιο σημαντικά μνημεία της αρχαιότητας και γενικότερα του ανθρώπινου πολιτισμού. Έχουν μελετηθεί από πολλούς επιστήμονες και θα μελετηθούν και στο μέλλον. Η ονομασία τους «πυραμίδα» είναι ελληνική λέξη και προέρχεται από το πυρ – αμις, δηλαδή το δοχείο της φωτιάς. Παρομοιάζεται με την φωτιά που ξεκινά από τη γη και αναπτύσσεται προς τα πάνω δημιουργώντας τρίγωνο. Επίσης μοιάζει με την ανατολή της ήλιου όπως τον βλέπουμε να εμφανίζεται πίσω από δύο λόφους, σχηματίζοντας ένα ανάποδο τρίγωνο. Οι Αιγύπτιοι τη θεωρούσαν εικόνα του Κόσμου, μια σκάλα φωτός που ένωνε τον Ουρανό με τη Γη. Εξ αιτίας αυτής της σχέσης με το φως, η μεγάλη πυραμίδα ονομάζεται «φωτεινή». Για τους Αιγυπτίους ο θεός ήλιος, ο Ρα, ήταν πολύ σημαντική θεότητα. Οι πυραμίδες, στην αρχική τους μορφή ήταν καλυμμένες με ασβεστόλιθο και στη κορυφή τους είχαν τα κορωνίδια που ήταν επιχρυσωμένες πέτρες. Φαντάστηκες πόσο θα έλαμπαν κάτω από τον  ήλιο που κατακλύζει αυτή τη χώρα;

-Άσε που παρά τις θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί, στην πραγματικότητα κανείς δεν ξέρει πώς κτίστηκαν. Εκείνη την εποχή οι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα τον σίδηρο και τα μεταλλικά εργαλεία που είχαν ήταν καμωμένα από χαλκό που είναι πολύ μαλακό μέταλλο. Έχει πάντως επιβεβαιωθεί ότι η κοίτη του Νείλου εκείνη την εποχή έφθανε πολύ κοντά στον χώρο αυτό και έτσι κατάφεραν να μεταφέρουν τις πέτρες, που τις λατομούσαν αρκετά μακριά από εδώ, με βάρκες.

-Τι να πω! Με έχεις εντυπωσιάσει με τις γνώσεις σου. Όλα πάρα πολύ ενδιαφέροντα.

-Και εγώ σου μεταφέρω αυτά που άκουσα από τον άντρα μου. Ένα άλλο θέμα που ανέφερε συχνά ήταν ότι υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες σχετικά με τις πυραμίδες, τον χρόνο κατασκευής τους και τις χρήσεις τους. Ας μην ξεχνάμε ότι πυραμίδες υπάρχουν σε όλο το κόσμο και όχι μόνο στην Αίγυπτο και όλο ένα ανακαλύπτονται καινούργιες, από το Περού, το Μεξικό μέχρι την Ασία, την Ευρώπη, παντού. Το ερώτημα γιατί όλοι οι αρχαίοι λαοί χρησιμοποιούσαν αυτό το είδος κτηρίου για τα σημαντικά μνημεία τους, παραμένει αναπάντητο, παρόλο που υπάρχουν διάφορες θεωρίες.

-Έχω εντυπωσιαστεί Νεφέλη! Για συνέχισε!

-Θα συνεχίσω αφού το βρίσκεις ενδιαφέρον. Ο Ότο ερχόταν συχνά στην Αίγυπτο για τις μελέτες του, αλλά εμάς δεν μας έφερνε. Έλεγε θα πάμε κάποτε μαζί για τουρισμό. Τώρα εγώ πάω για δουλειά. Δεν μπορώ να σας έχω και εσάς μαζί μου. Δυστυχώς δεν πρόλαβε, έτσι ήρθαμε μόνοι μας…

-Τέλος πάντων για να συνεχίσω από εκεί που μείναμε, ο Ότο, παρά το γεγονός ότι βασικά παρέμενε στις αποδεχτές απόψεις, διάβαζε και εναλλακτικές θεωρίες. Ένα βιβλίο που τον εντυπωσίασε ιδιαίτερα ήταν το βιβλίο του Robert Bauval, «The Orion Mystery», που εκδόθηκε το 1993. Ο συγγραφέας εδώ υιοθετεί τη θεωρία ότι οι θέσεις των τριών πυραμίδων ταυτίζονται με ακρίβεια με τα άστρα του αστερισμού του Ωρίωνα. Χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα προσομοίωσε το νυχτερινό ουρανό της αρχαίας Αιγύπτου και βρήκε ότι η αντιστοιχία πυραμίδες-αστερισμός του Ωρίωνα «κλειδώνει» στη χρονολογία 10.450 π. Χ. (στην αστρολογική εποχή του Λέοντα).

-Με την ίδια θεωρία ταυτίζεται και η θέση της Σφίγγας η οποία επίσης την ίδια χρονολογία ευθυγραμμίζεται απέναντι από τον αστερισμό του Λέοντα. Μην ξεχνάμε ότι η Σφίγγα είναι λιοντάρι με κεφάλι ανθρώπου. Κατάληξε δηλαδή ότι η επικρατούσα άποψη για τον χρόνο ανέγερσης των τριών αυτών πυραμίδων είναι λανθασμένη και ότι είναι πολύ παλαιότερες.

-Πώς ακριβώς γίνεται αυτό; Είναι δύσκολο να το καταλάβω.

-Θα σου το εξηγήσω όπως μπορώ. Όπως πολύ καλά γνωρίζεις η γη κινείται συνεχώς και η θέση των αστερισμών μετακινείται στο στερέωμα. Υπάρχει μια επιστήμη που ονομάζεται αρχαιοαστρονομία και για μνημεία, σαν τις πυραμίδες, που η θέση τους θεωρείται ότι ταυτίζεται με κάποιο αστερισμό, μπορούν να υπολογίσουν ποια ήταν η συγκεκριμένη θέση του αστερισμού όταν κτίστηκαν τα μνημεία, ώστε να βρίσκονται ακριβώς από κάτω τους. Έτσι βρίσκουν την ημερομηνία ανέγερσης των μνημείων. Φυσικά υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις για αυτό, είναι όμως μια πολύ ενδιαφέρουσα ερμηνεία.

-Ναι, είναι πολύ εντυπωσιακό!

-Υπάρχουν και πολλές μαθηματικές σχέσεις που προκύπτουν από τις αναλογίες της μεγάλης πυραμίδας, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να σου τις μεταφέρω. Εκείνο που θυμάμαι είναι ότι οι αναλογίες της ταυτίζονται με την χρυσή τομή.

-Τι ακριβώς είναι η χρυσή τομή;

-Αυτή την ερώτηση έκανα και εγώ ακριβώς στον Ότο. Είναι κατά κάποιο τρόπο οι τέλειες αναλογίες όταν μιλούμε για ένα έργο τέχνης, ένα οικοδόμημα κλπ. Είναι οι μαθηματικές σχέσεις που έχουν τα διάφορα μέρη ενός έργου μεταξύ τους. Πρώτοι την ανακάλυψαν οι αρχαίοι Έλληνες και τα αριστουργηματικά μνημεία της ακρόπολής των Αθηνών, τα γλυπτά του Φειδία καθώς και πολλά άλλα έχουν δημιουργηθεί με βάση αυτή την αρχή. Περισσότερα δεν μπορώ να σου πω γιατί και εγώ δεν έχω μεγάλη σχέση με τα μαθηματικά.

-Δεν πειράζει. Ούτως ή άλλως δεν νομίζω να καταλάβαινα.

-Ένα άλλο χαρακτηριστικό που έχουν οι πυραμίδες – οποιαδήποτε πυραμίδα με τις σωστές αναλογίες – και μελετάται από τους σύγχρονους επιστήμονες, είναι η βιοενεργειακή τους ικανότητα να επιταχύνουν τις βιολογικές διαδικασίες. Συγκεκριμένα μέσα σε μια πυραμίδα, τα φυτά αναπτύσσονται πιο γρήγορα, οι πληγές επουλώνονται πιο γρήγορα και άλλα παρόμοια.

-Αυτό το είχα ακούσει και εγώ. Λέγεται ότι αν βάλεις ένα κομμάτι ωμό κρέας σε μία πυραμίδα, διατηρείται και δεν σήπεται τόσο γρήγορα όσο αν βρισκόταν σε οποιεσδήποτε άλλες εξωτερικές συνθήκες.

Εκείνη τη στιγμή είχαν αρχίσει αν επιστρέφουν στο λεωφορείο οι υπόλοιποι συνταξιδιώτες τους φορτωμένοι με μικροαγορές που έκαναν από τους πλανόδιους πωλητές. Η Σοφία κοίταξε έξω από το παράθυρο και αντίκρυσε για τελευταία φορά τις πυραμίδες. Τώρα πια τις έβλεπε με άλλο πνεύμα και σεβασμό. Το πολύχρωμο πλήθος και οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνταν  γύρω από αυτές, δεν μπορούσαν να επηρεάσουν την διαχρονικότητα και το μυστήριό τους. Ένοιωσε μια ανατριχίλα να την διαπερνά. Τις χαιρέτησε με το βλέμμα και αποφάσισε να διαβάσει περισσότερα με την επιστροφή στο σπίτι της.

Το βράδυ, όταν ξάπλωσε στο δωμάτιό της και αναλογιζόταν τη μέρα που πέρασε πολλά ερωτηματικά εγέρθηκαν στο μυαλό της σχετικά με τον Χανς.

-Το παιδί αυτό είναι πολύ μοναχικό, σκέφτηκε ξανά. Η μητέρα του φαίνεται να έχει μια ανησυχία αλλά δεν θέλει να μιλήσει .Φυσικά και εγώ δεν θα την πιέσω, αν και με την πείρα που έχω με τα παιδιά, ίσως να μπορούσα να την βοηθήσω. Ο χρόνος θα δείξει αν θα με εμπιστευτεί. Είναι εντυπωσιακό πάντως πόσα πράγματα γνωρίζει για τις πυραμίδες. Φώτισε την μέρα μου με τις πληροφορίες που μου έδωσε .Η εμπειρία μου άλλαξε πολύ μετά που μιλήσαμε.

Με αυτές τις σκέψεις στο μυαλό της και με τη κούραση της ημέρας στο σώμα της αποκοιμήθηκε βαθιά.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *