Ιερογλυφικά στον ήλιο – Κεφάλαιο 10

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 04/07/2024

Back to Blog

Η μητέρα του Χανς

Φεύγοντας από το αεροδρόμιο, η Νεφέλη ενημέρωσε τη Σοφία ότι θα έμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο που διανυκτέρευσαν τις πρώτες ημέρες που έφτασαν στην Αίγυπτο. Είχαν κρατήσει δύο δωμάτια από την αρχή γιατί είχαν πρόθεση να μείνουν με τον Χανς μερικές ακόμα μέρες, μετά το τέλος της εκδρομής.

-Νομίζω είπε η Σοφία ότι θα ήταν καλύτερα να μείνουμε και οι δύο στο ίδιο δωμάτιο, αν δεν σε πειράζει. Εφόσον υποψιαζόμαστε δόλο και εγκληματική ενέργεια με την εξαφάνιση του Χανς είναι καλύτερα να είμαστε δύο. Δεν ξέρουμε ποιοι μας παρακολουθούν και τι μπορεί να συμβεί.

-Έχεις απόλυτο δίκαιο. Και οι δύο μαζί είναι καλύτερα. Η μια θα φυλάει την άλλη.

Όταν επιτέλους έφτασαν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, η Νεφέλη άρχισε να μιλά στο τηλέφωνο. Μια με την Κυπριακή πρεσβεία και μια με την Γερμανική πρεσβεία, στο Κάιρο. Και οι δυο την διαβεβαίωσαν ότι οι ίδιοι οι πρέσβεις θα έπαιρναν τον αρχηγό της αστυνομίας και θα του αναφέραν την περίπτωση για να δουν με ποιο τρόπο θα την εξέταζαν και θα τροχοδρομούσαν τη λύση της. Η Νεφέλη αναμένοντας οποιαδήποτε πληροφορία,  περπατούσε πάνω – κάτω στο δωμάτιο, γεμάτη αγωνία.

Η Σοφία περίμενε υπομονετικά. Έβγαλε τα ρούχα από τις βαλίτσες και τα συγύρισε στο ερμάρι, ενώ συγχρόνως παρήγγειλε καφέ και σάντουιτς γιατί ήταν νηστικές για ώρες. Πίεσε τη Νεφέλη να φάει κάτι και της θύμισε ότι η ανεύρεση του Χανς δεν θα ήταν τόσο εύκολη υπόθεση.

-Η Αίγυπτος είναι μια αχανής χώρα, με περισσότερους από 110.000.000 κατοίκους και όπως πολύ καλά γνωρίζεις, δεν λειτουργούν όλα ομαλά. Ίσως θα ήταν καλύτερα να βάλουμε κάτω τις πληροφορίες που έχουμε εμείς και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει. Το ενδιαφέρον της αστυνομίας θα επικεντρωθεί σε σημεία εξόδου και άλλα παρόμοια. Δεν νομίζω να το ψάξουν περισσότερο, ιδιαίτερα τώρα που θεωρούν ότι ο Χανς έφυγε οικειοθελώς. Εμείς θα πρέπει να συγκεντρωθούμε στα γεγονότα και στις μικρές λεπτομέρειες. Αυτά μόνο μπορούν να μας οδηγήσουν σε λογικά συμπεράσματα.

-Πόσο δίκαιο έχεις! Συμπεριφέρομαι ανόητα. Σε ευχαριστώ που είσαι η φωνή της λογικής.

-Πρέπει αρχικά να σου εξομολογηθώ κάτι, που ίσως θα έπρεπε να σου πω νωρίτερα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μας, συχνά έβλεπα μια ξανθιά γυναίκα να μας ακολουθεί και να σας παρατηρεί. Εσένα ή τον Χανς, δεν ξέρω ακριβώς. Τώρα νοιώθω άσχημα που δεν σου το είπα. Δεν ήξερα αν ήταν σημαντικό.

-Μην στενοχωριέσαι. Την είχαμε προσέξει, ο Χανς και εγώ. Υποψιαζόμασταν και ποια θα μπορούσε να είναι, αλλά ούτε εμείς ήμασταν βέβαιοι. Ξέρεις ότι βρισκόταν και στο ποταμόπλοιο;

-Μου φάνηκε ότι την είδα την τελευταία μέρα, αλλά δεν ήμουν σίγουρη.

-Αυτή η γυναίκα φαίνεται ότι έχει άμεση σχέση με την εξαφάνιση του Χανς.

-Το είπες στην αστυνομία;

-Όχι βέβαια. Εκείνοι οι αστυνομικοί στο Ασσουάν δεν μου ενέπνεαν καμία εμπιστοσύνη. Όμως έχεις δίκαιο. Θα πρέπει να βάλουμε κάτω τα στοιχεία που έχουμε και μετά να αποφασίσουμε τι θα πούμε και σε ποιο. Αλλά, πρώτα από όλα θα πρέπει να συνεχίσω την διήγησή μου για τη γέννηση του Χανς.

-Ω, υπάρχουν και άλλα.

-Ναι, βέβαια. Ο Ότο λοιπόν πλήρωσε την παραμονή μου στη κλινική για να μπορώ να θηλάζω τον Χανς, μέχρι να ξεπεραστεί ο κίνδυνος για τη ζωή του. Ύστερα μου ζήτησε να πάω στο σπίτι του σαν τροφός του παιδιού. Του είχα εν τω μεταξύ και εγώ μιλήσει για την άθλια οικονομική κατάσταση και το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμουν. Δέχτηκα λοιπόν την πρότασή του. Την δέχτηκα για πολλούς λόγους, που δεν είχαν σχέση με την οικονομική μου κατάσταση. Αφενός είχα αγαπήσει το παιδί σαν δικό μου. Ήταν σαν να μας συνέδεε ένας ομφάλιος λώρος. Αφετέρου όμως είχα αρχίσει να ερωτεύομαι τον Ότο.

-Ήταν όμως αρκετά μεγαλύτερός σου!

-Ναι, εγώ ήμουν είκοσι ενός και εκείνος σαράντα πέντε. Και δεν ήταν ιδιαίτερα ωραίος. Όπως σου έχω ήδη πει όμως, εξέπεμπε ένα αίσθημα ασφάλειας και προστασίας, που δεν το βρίσκεις συχνά. Δεν ξέρω αν σου έτυχε ποτέ. Είναι σάμπως και έκτιζε ένα τοίχο γύρω σου και κανείς δεν μπορούσε να σε βλάψει. Ήταν πολύ δυνατός και έξυπνος άνθρωπος. Αν ήταν εδώ τώρα θα ήξερε ακριβώς τι θα έπρεπε να κάνει!

-Όχι Νεφέλη μου, δεν έτυχε ποτέ να γνωρίσω ένα τέτοιο άνθρωπο! Ο δικός μου ο άντρας δεν είχε καμία σχέση. Ήταν απλά ένας ανθρωπάκος. Νοιώθω άσχημα που τον αποκαλώ έτσι, αλλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει σύγκριση. ‘Όμως συνέχισε. Φαντάζομαι ερωτευτήκατε και παντρευτήκατε.

-Κάπως έτσι. Όμως ο Ότο ήταν βαθιά ερωτευμένος με τη μητέρα του Χανς μέχρι το τέλος της ζωής του. Και εμένα με αγαπούσε, δεν έχω κανένα παράπονο, αλλά εκείνη ήταν ο έρωτας της ζωής του. Η Ντάλια.

-Ντάλια; Ήταν Γερμανίδα;

-Όχι ήταν Αιγύπτια.

-Αιγύπτια; Είναι το Ντάλια αιγυπτιακό όνομα;

-Ναι. Είναι αραβικής προέλευσης. Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Είναι η καταγωγή της Ντάλιας που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην όλη ιστορία. Η Ντάλια, λοιπόν, που παρεμπιπτόντως είχε την ίδια ηλικία με μένα, είχε γεννηθεί στο Κάιρο σε μια πολύ πλούσια και πολύ σημαίνουσα οικογένεια της Αιγύπτου. Αν δε κάνω λάθος ο πατέρας της είχε διατελέσει υπουργός σε μια από τις κυβερνήσεις του Μουμπάρακ. Δεν ξέρω πώς έπεισε την οικογένειά της να την αφήσει να σπουδάσει αιγυπτιολογία στη Γερμανία. Πάντως ήταν φοιτήτρια του Ότο. Σου έχω ήδη μιλήσει για τη δύναμη και την ασφάλεια, που εξέπεμπε η προσωπικότητα του Ότο. Φαίνεται ότι και εκείνη, όπως και εγώ, τον ερωτεύτηκε.

-Εσύ φαντάζομαι δεν την είχες γνωρίσει.

-Όχι, αλλά έχω δει πολλές φωτογραφίες της. Ήταν πανέμορφη. Μια μελαχρινή, εξωτική καλλονή, με εξαιρετικά διαυγές βλέμμα. Από ότι μου έχει πει ο Ότο, οι γονείς της, ιδιαίτερα ο πατέρας της, ήταν φανατικά θρησκευόμενοι μουσουλμάνοι και με τίποτα δεν θα δέχονταν τη σχέση τους. Οπόταν και αυτοί αποφάσισαν να παντρευτούν στα κρυφά και να το ανακοινώσουν μετά. Υποθέτω, η καημένη Ντάλια έπαιρνε δύναμη από την προσωπικότητα του Ότο, ο οποίος μπορεί και να μην πολυκαταλάβαινε την επίδραση που κάτι τέτοιο θα είχε σε μια μουσουλμανική οικογένεια. Όπως ήταν αναμενόμενο η οικογένεια της Ντάλια έγινε έξω φρενών, όταν το έμαθε και άμεσα ο πατέρας της την αποκλήρωσε. Την απείλησε δε, να μην τολμήσει να πατήσει ξανά το πόδι της στην Αίγυπτο. Ακόμα και ένας αδελφός της την πήρε τηλέφωνο και της μίλησε πολύ άσχημα. Την αποκάλεσε ντροπή της οικογένειας, αχάριστη και δεν ξέρω και εγώ πόσα άλλα.

-Ήταν αναμενόμενο όλα αυτά να την αναστατώνουν και να την στενοχωρούν αφάνταστα. Από ότι μου είπε ο Ότο είχε πέσει σε κατάθλιψη και έκλαιγε όλη την ώρα, κρυφά.

-Η μητέρα της;

-Η μητέρα της δεν είχε επικοινωνήσει με οποιοδήποτε τρόπο, αλλά η Ντάλια θεωρούσε ότι δεν της το επέτρεπε ο πατέρας της, ο οποίος ήταν πολύ αυταρχικός και απόλυτος. Κατά τον Ότο, η Ντάλια θεωρούσε τη μητέρα της πολύ πιο ανοιχτόμυαλη.

-Και φυσικά, όλα αυτά έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υγεία της και τελικά στο θάνατό της.

-Αναμφίβολα. Μετά τον θάνατο του Ότο και την επιμονή του Χανς να γνωρίσει την οικογένεια της μητέρας του, προσπάθησα να μάθω κάτι για αυτούς από κάποιους Αιγυπτίους φοιτητές του Ότο. Όπως σου είπα, η οικογένειά της είναι πολύ γνωστή στην Αίγυπτο. Μου είπαν ότι ο πατέρας της, ο Ντάριους Φαρούκ, είχε πεθάνει. Αυτό με ενεθάρρυνε κάπως, γιατί πραγματικά φοβόμουν να επικοινωνήσω με την οικογένεια της Ντάλιας.

-Φαρούκ; Ήταν μήπως συγγενείς του τελευταίου βασιλιά της Αιγύπτου, του Φαρούκ; Αυτός ερχόταν πολύ συχνά στην Κύπρο. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τον ίδιο και την συμπεριφορά του εκεί. Ξέρω μάλιστα ότι γράφτηκε και ένα βιβλίο.

-Όχι, δεν έχω ιδέα. Νομίζω όμως ότι δεν είναι τόσο σπάνιο όνομα.

-Πιστεύεις ότι η εξαφάνιση του Χανς μπορεί να έχει κάποια σχέση με την οικογένεια της μητέρας του;

-Ποτέ κανείς δεν ξέρει, όμως δεν το θεωρώ πιθανόν. Έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τότε. Ουδέποτε ήρθαν σε οποιαδήποτε επαφή, ούτε ενδιαφέρθηκαν για το παιδί. Φοβάμαι ότι είναι κάτι άλλο.

-Αλλά για να ολοκληρώσω τη διήγησή μου, θεωρώ ότι έκανα και εγώ ένα λάθος. Δεν θέλησα να πω στο Χανς σε μικρή ηλικία, ότι δεν ήμουν η βιολογική του μητέρα. Ήταν εγωιστικό εκ μέρους μου, γιατί τον θεωρούσα δικό μου παιδί και δεν ήθελα να χαλάσω αυτή την ψευδαίσθηση. Όταν του το είπαμε, στα δώδεκά του χρόνια, έπαθε σοκ. Από τότε δημιουργήθηκε ένα ρήγμα στη σχέση μας. Όχι ότι δεν με αγαπούσε, αλλά έγινε αντιδραστικός. Έμπαινε και στην εφηβεία βλέπεις…

-Κατακρίβεια θα έπρεπε να εκτιμήσει τον ρόλο σου σε αυτή την ιστορία, όμως ένα παιδί στην εφηβεία είναι εντελώς παράλογο. Νομίζεις ότι για αυτό εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει οποιαδήποτε στοιχεία;

-Όχι, όχι.! Είμαι βέβαιη ότι δεν θα έφευγε χωρίς να μου αφήσει έστω κάποιο μήνυμα. Ο Χανς μπορεί να είναι πικραμένος αλλά είναι ευαίσθητο παιδί και με νοιάζεται πολύ. Η εξαφάνισή του δεν είναι απλώς μια πράξη αντίδρασης. Εξ άλλου θέλαμε να επικοινωνήσουμε με την οικογένεια της μητέρας του, μετά την ολοκλήρωση της εκδρομής. Αυτός ήταν ο τελικός μας στόχος με την επίσκεψη μας στην Αίγυπτο.

-Λες να επικοινώνησε μόνος του;

-Δεν το πιστεύω αλλά ούτε και μπορώ να το αποκλείσω.

-Με τα δεδομένα που μου έδωσες μόλις τώρα με τη διήγησή σου, θεωρώ ότι η πρώτη σου κίνηση θα έπρεπε να ήταν η επικοινωνία με την οικογένεια της Ντάλιας. Αν ήδη ήρθε σε επαφή μαζί τους, το μυστήριο θα λυθεί. Αν όχι, ίσως σε βοηθήσουν, εφόσον έχουν διασυνδέσεις, να τον ψάξεις πιο αποτελεσματικά. Θα μιλήσεις με την αστυνομία για όλα όσα μου έχεις ήδη πει.

-Προς το παρόν όχι. Έχεις απόλυτο δίκαιο. Πρέπει πρώτα να επικοινωνήσω με την οικογένεια της Ντάλιας. Και να δω αν θα μπορώ να τους εμπιστευθώ. Ποντάρω περισσότερο στη μητέρα της, αν και δεν την γνωρίζω, αλλά μια μάνα θα καταλάβει καλύτερα.

-Έχεις τηλέφωνο επικοινωνίας; Πώς θα την βρεις;

-Πριν φύγουμε έψαξα τα πράγματα της Ντάλιας. Ο Ότο τα είχε φυλάξει όλα. Βρήκα ένα σημειωματάριο με κάποια τηλέφωνα. Φυσικά ήταν όλα γραμμένα στα αραβικά. Ρώτησα τον Αιγύπτιο φοιτητή και μου έδωσε ένα τηλέφωνο, νομίζω είναι το σταθερό του σπιτιού της οικογένειας. Αν δεν ισχύει πλέον, θα το ψάξουμε διαφορετικά.

-Νεφέλη, θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικές. Δεν ξέρουμε αν μας παρακολουθούν. Καλύτερα ένα σταθερό τηλέφωνο, παρά ένα κινητό.

-Σωστά, έχεις δίκαιο. Η ώρα είναι 10 το βράδυ. Ίσως είναι αργά για να την πάρω τώρα. Καλύτερα να περιμένω μέχρι αύριο.

-Εγώ στη θέση σου θα την έπαιρνα. Το θέμα είναι σοβαρό. Δεν θα είναι ένα κοινωνικό τηλεφώνημα. Δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο!

-Με εκπλήσσεις Σοφία! Πριν δέκα μέρες εσύ ήθελες συμπαράσταση στο αεροπλάνο και τώρα μου δίνεις δύναμη και κουράγιο. Σε ευχαριστώ πολύ!

-Μην νομίζεις, και εγώ εκπλήττομαι με τον εαυτό μου! Ποτέ στη ζωή μου δεν είχα να αντιμετωπίσω κάτι τέτοιο και δεν ξέρω πού βρίσκω την γνώση να διαχειρίζομαι τέτοιες καταστάσεις!

Η Νεφέλη πήρε το τηλέφωνο στο χέρι της και κτύπησε τον αριθμό που είχε γραμμένο στο χαρτάκι.

-Βάλτο σε ανοικτή ακρόαση, της είπε η Σοφία. Ελπίζω να μιλούν αγγλικά.

Περίμεναν αρκετή ώρα μέχρι κάποιος να απαντήσει το τηλέφωνο. Ακούστηκε μια φωνή, μάλλον νυσταγμένη, να λέει ένα χαιρετισμό στα αραβικά. Η Νεφέλη μάζεψε όλο το κουράγιο της και είπε:

-Madame Farouk?

Το άτομο που απάντησε το τηλέφωνο, είπε κάτι στα αραβικά και φάνηκε ότι απομακρύνθηκε από τη συσκευή. Σε λίγο ακούστηκε μια άλλη, καθαρά γυναικεία φωνή, να ρωτά στα αγγλικά:

-This is Jamila Farouk. Who is speaking?

Η Σοφία είδε τη Νεφέλη που είχε ιδρώσει, όμως μίλησε με θάρρος συνεχίζοντας την συνομιλία στα αγγλικά.

-Ονομάζομαι Νεφέλη Έμπερχαρντ και έχω έρθει από την Γερμανία.

-Σε περίμενα, απάντησε η Τζαμίλα Φαρούκ.

Οι δύο γυναίκες κοιτάχτηκαν έκπληκτες.

-Πώς με περίμενες; Τι εννοείς;

-Μου το είπε ο φοιτητής που ρώτησες για μένα στη Γερμανία. Βλέπεις η οικογένειά μας χαίρει μεγάλης εκτίμησης σε αυτή τη χώρα και το παιδί με ειδοποίησε. Από ότι μου είπε ο σύζυγός σου έχει πεθάνει.

-Ναι, έχει πεθάνει πρόσφατα. Και ο δικός σας σύζυγος, νομίζω.

-Ναι, ίσως με αυτό το τρόπο, δύο γυναίκες να συνεννοηθούμε καλύτερα, απάντησε η Τζαμίλα. Είναι και ο εγγονός μου μαζί σου;

-Όχι. Για αυτό θα ήθελα να σας μιλήσω και να ζητήσω τη βοήθειά σας. Ο Χανς εξαφανίστηκε χθες, χωρίς να αφήσει κάποιο μήνυμα. Μήπως επικοινώνησε μαζί σας;

-Όχι, δεν επικοινώνησε κανένας. Τι εννοείς εξαφανίστηκε;

-Όταν τον ψάξαμε στη καμπίνα του χθες για να φύγουμε από το Ασσουάν, δεν ήταν εκεί. Έλειπαν και όλα τα πράγματά του. Η αστυνομία πιστεύει ότι έφυγε οικειοθελώς.

-Εσύ το πιστεύεις αυτό;

-Όχι βέβαια. Ο Χανς δεν θα έφευγε χωρίς να με ενημερώσει, χωρίς να αφήσει κάποιο σημείωμα. Η αστυνομία δεν φαίνεται ότι θα κάνει πολλά πράγματα και σκέφτηκα ότι εσείς ίσως μπορούσατε να βοηθήσετε.

Με σπασμένη φωνή η Τζαμίλα Φαρούκ απάντησε:

-Και βέβαια θα βοηθήσω. Ξέρεις πόσα χρόνια περιμένω αυτή τη στιγμή, να δω τον εγγονό μου; Πού μένεις;

-Μένουμε σε ένα ξενοδοχείο στο Κάιρο με μια καλή μου φίλη που παρέμεινε γιατί όλοι οι άλλοι έφυγαν για την Κύπρο.

-Δώσε μου την διεύθυνση και αύριο το πρωί, στις 10 ακριβώς θα στείλω τον οδηγό μου να σας φέρει στο σπίτι μου για να μιλήσουμε. Εν τω μεταξύ εγώ θα επικοινωνήσω με πρόσωπα κλειδιά στην αστυνομία για να δω τι θα μπορέσω να μάθω.

Ήταν η σειρά της Νεφέλης να συγκινηθεί.

-Ευχαριστώ πάρα πολύ κυρία Φαρούκ! Θα σας δούμε αύριο. Καληνύχτα.

-Καληνύχτα.

Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο η Νεφέλη ξέσπασε σε αναφιλητά. Η Σοφία την αγκάλιασε και έμειναν έτσι για πολύ ώρα.

-Είναι φυσικό, της είπε στο τέλος η Σοφία. Τόσες ώρες καταπνίγεις τον πόνο σου. Κλάψε να ανακουφιστείς. Ας ελπίσουμε ότι αύριο θα ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην υπόθεση. Η Τζαμίλα Φαρούκ ακούγεται πολύ δυναμική και αποφασιστική.

-Μακάρι, απάντησε η Νεφέλη. Δεν έχω ελπίδα από πουθενά αλλού. Και σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την συμπαράσταση!

-Για μένα αυτή η ιστορία είναι η περιπέτεια που δεν είχα ποτέ στη ζωή μου. Και να είσαι σίγουρη ότι όλα θα πάνε καλά! Ας ξεκουραστούμε λίγο. Αύριο θα είναι μεγάλη μέρα.

-Ναι, έχεις δίκαιο. Ας ξαπλώσουμε.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *