Αίγυπτος

Posted by: Maria Atalanti

Published on: 11/03/2024

Back to Blog

 

Έγειρα πάνω από την γη της Αιγύπτου.

Είδα τον άνεμο να στροβιλίζει την άμμο.

Οι κόκκοι της έπεσαν απαλά και έσμιξαν με το απέραντη έρημο.

Μόνο οι πυραμίδες στέκονταν αγέρωχες, αδιάφορες μέσα από τους αιώνες.

Κάθε κόκκος και ένας άνθρωπος, κάθε άνθρωπος μια ανωνυμία.

Άγγιξα με τα χέρια μου την άμμο και ήξερα πως μέσα της ήταν οι ψυχές που έκτισαν ένα πολιτισμό, όμως κανείς δεν τις θυμάται πια…

 

Σήκωσα το κεφάλι και κοίταξα ξανά.

Είδα μνημεία αγέρωχα, άκουσα ονόματα θεών και Φαραώ:

Ίσιδα, Όσιρις, Ώρος – ο παρθενογέννητος θεός- , Ανούβης

Ραμσής,  Ακενατόν, Νεφερτίτη, Τουταγχαμών, Χατσεψούτ.

Μορφές, αγάλματα, τοιχογραφίες κοσμούσαν το θάνατό τους και προμήνυαν την αιώνια ζωή τους.

Ονόματά, κλεισμένα σε καρτούς* ηχούσαν παντού, πάλλονταν ανάμεσα στα μνημεία, αντιλαλούσαν στις πέτρες, διεκδικούσαν την αθανασία.

 

Και ανάμεσά τους ένας βασιλιάς.

Ένας Έλληνας.

Αλέξανδρο τον λένε.

Γονάτισε μπροστά στο θεό Άμμωνα, στην όαση της Σίβα

και έγινε ένας από τους θεούς.

Έσμιξε με τους Φαραώ

και στιγμάτισε με την γενιά του για πάντα

τη γη της Αιγύπτου.

 

Αφουγκράστηκα τους ήχους.

Η καρδιά μου γλύκανε απ’ το κελάϊδισμα του νερού.

Ο Νείλος.

Ένας θεός ζωοδότης, ένας δρόμος, μια πορεία, μια αθανασία.

Όσο ο Νείλος ρέει, δεν θα έχει σημασία η ανωνυμία της άμμου.

Όσο ο Νείλος ρέει, τα μνημεία θα υψώνονται, οι θεοί και οι Φαραώ

θα φωνάζουν τα ονόματά τους

και θα κομπάζουν μες τις χιλιετίες.

Όσο ο Νείλος ρέει

τα φλαμίνγκο και οι κροκόδειλοι θα λιάζονται στις όχθες του

και το ανώνυμο πλήθος θα τρέφεται από τη λάσπη του.

Όσο ο Νείλος ρέει οι ταξιδιώτες θα αναζητούν ένα κομμάτι από τη ψυχή τους, εκεί που τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι ύφαιναν το πολιτισμό του ανθρώπου.

 

Βραδιάζει.

Πανσέληνος.

Το φεγγάρι, σφαίρα κόκκινη, ανεβαίνει από την ανατολή.

Ο ήλιος απλώνει το χρώμα του τριανταφυλλί, κατεβαίνοντας στη δύση.

Αίγυπτος, έρημος, άμμος, ναοί, θεοί, φαραώ, ονόματα πρωτάκουστα.

Και ο Νείλος, απέραντος, ατέλειωτος, αιώνιος να χαράζει τον πολιτισμό του ανθρώπου μέσα στους αιώνες.

Εκεί που ο Νείλος ρέει, εκεί που οι ήχοι είναι υγροί και οι μυρωδιές υδάτινες, εκεί αρχίζει και εκεί τελειώνει η Αίγυπτος.

Στις όχθες του μεγάλου ποταμού.

 

*Καρτούς: Τρόπος γραφής των ονομάτων των Φαραώ με ιερογλυφικά, μέσα σε ένα περίκλειστο εξωτερικό περίβλημα

9 responses to “Αίγυπτος”

  1. Maria.Klerides says:

    Υπέροχο το ποίημα σου Μαρία μου. Μηνύματα μέσα από εικόνες άλλοτε αέρινες, άλλοτε δωρικές, με τη μαγεία της Αιγύπτου να ξετυλίγεται μπροστά σου νοερά.

    • Maria Atalanti says:

      Μάρω μου ειλικρινά σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Πραγματικά τιμά το ποίημά μου!

  2. Μόνικα Ανδρέου says:

    Πόσο όμορφα πάθεις με τις λέξεις το όραμα σου και μας ταξιδεύεις!

    • Maria Atalanti says:

      Ευχαριστώ πολύ! Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου!

  3. Μόνικα Ανδρέου says:

    * πλάθεις

  4. Αντρη says:

    Μαρια μου καλημέρα. Υπέροχο το ποίημα σου. Πολύ παραστατικό. Μπράβο σου για το αστείρευτο ταλέντο και τις γνώσεις που μοιράζεσαι μαζί μας.

    • Maria Atalanti says:

      Χαίρομαι πάρα πολύ Άντρη μου που το διάβασες και ακόμη περισσότερο που σου άρεσε. Να είσαι πάντα καλά!

  5. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΝΕΝΗ says:

    εξαιρετικό το ποίημα σου αυτό Μαρία μου! ξετυλίγεται μπροστά μας σαν πολυδιάστατη ταινία με συναισθήματα και Θαυμασμό! γράψε μας και άλλα!!!σ ευχαριστούμε!

    • Maria Atalanti says:

      Εγώ σας ευχαριστώ Νένη μου! Μου δίνετε κουράγιο να συνεχίσω!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *